Όλοι γνωρίζουμε τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη (3 Απριλίου 1770 – 4 Φεβρουαρίου 1843) ως τον θριαμβευτή της άλωσης της Τριπολιτσάς, τον στρατηγικό νου πίσω από την αναίμακτη απελευθέρωση της Καλαμάτας, το νικητή του Δράμαλη στα Δερβενάκια και τον αγωνιστή απέναντι στην τακτική του προσκυνήματος που εφήρμοσε ο Ιμπραήμ πασάς της Αιγύπτου.

Σε αυτό το κείμενο δεν θα ασχοληθώ με τη στρατηγική ιδιοφυία του Γέρου του Μοριά στο πεδίο των μαχών αλλά με μια υποτιμημένη οπτική της προσωπικότητάς του. Αυτή του πολιτικού φιλοσόφου Θ. Κολοκοτρώνη όπως αυτή φαίνεται στην ομιλία του ενώπιον των μαθητών του Βασιλικού γυμνασίου αρρένων στις 8 Οκτωβρίου 1838 στην Πνύκα.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης αρχίζει την ομιλία του με μια ιστορική αναδρομή στην αρχαία Ελλάδα όπου «εκεί όπου εγώ επατώ επατούσαν και εδημηγορούσαν τον παλαιό καιρό, άνδρες σοφοί και άνδρες με τους οποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ». Στη συνέχεια λέει πως θα μιλήσει για όσα προηγήθηκαν της εθνεγερσίας, όσα συνέβησαν κατά τη διάρκεια του αγώνος αλλά και όσα επακολούθησαν προκειμένου «να βγάλουμε συμπερασμούς δια την μέλλουσαν ευτυχίαν σας» όπως αναφέρει ο ίδιος. Αξιοποιεί δηλαδή ως πολιτικός φιλόσοφος την έννοια αλλά και την αίσθηση της ιστορικής συνέχειας με τους αρχαίους Έλληνες αλλά και τη διδακτική της ιστορίας ως πολύτιμης παρακαταθήκης για το μέλλον της Ελλάδος όπως αυτό εξαρτάται από τους μαθητές εις τους οποίους απευθύνεται. Κάνει μια σύντομη ανασκόπηση της κατάστασης εις την οποία είχε περιέλθει το Γένος κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας και πόσο σημαντική είναι η παιδεία στην υπόθεση της ελευθερίας αλλά και στο μικρόβιο της διχόνοιας που, με την υποβοήθηση των ξένων τους οποίους αναφέρει ως «μπαρμπέρηδες που έκαναν πειράματα στου κασίδη το κεφάλι», κατέτρωγε τους Έλληνες και εξαιτίας του κόντεψε να χαθεί ότι είχε κερδηθεί κατά τη διάρκεια της επανάστασης.

Τη διχόνοια θεράπευσε η έλευση του βασιλέως με του οποίου την έλευση ανθίζουν οι τέχνες και η παιδεία και ακμάζουν το εμπόριο και η γεωργία. Όσο δε αυξάνεται η παιδεία τόσο θα αυξάνεται και θα ευτυχεί η πολιτεία. Για αυτή την αύξηση χρειάζεται και η στερέωση της πολιτείας μέσω της καλλιέργειας και της υποστήριξης του Θρόνου. Ο Βασιλεύς είναι νέος και η μοίρα του όπως και των παιδιών του είναι συνδεδεμένη με τη μοίρα του τόπου και όπως θα ζήσετε εσείς μαζί του, θα ζήσουν και τα παιδιά σας με τα παιδιά του λόγω της διαδοχικής φύσης της Βασιλείας.

Στη συνέχεια αναφέρεται στη σημασία της πίστεως και του πατριωτισμού για τη στερέωση της πατρίδας. Σε αυτό το σημείο παραπέμπει και στην προκήρυξη της 24ης Φεβρουαρίου 1821 όπου είπε το περίφημο «όταν πιάσαμε τα όπλα είπαμε πρώτα υπέρ πίστεως και έπειτα υπέρ πατρίδος». Υποστηρίζει ότι η μακροημέρευση του έθνους περνάει από την τήρηση της θρησκευτικής πίστης όπου αναφέρει ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την περίπτωση των Εβραίων όπου μένουν σταθεροί στην πίστη τους παρά τους διωγμούς.

Τέλος αναφέρεται στην παροδικότητα της ζωής και στην κληρονομιά των προγόνων που πρέπει να διατηρηθεί και στην ανάγκη να υπάρχουν ως θεμέλια της πολιτείας η ομόνοια, η θρησκεία, η καλλιέργεια του θρόνου και η φρόνιμος, όπως λέει ελευθερία.

• 
  Χαοτικές Εκλογές
• 
  Αρχεία Επστάιν
• 
  Ηθική χωρίς Θεό

Εκεί φαίνεται το μεγαλείο της πολιτικής σοφίας του ανδρός. Η ομόνοια ως αντίδοτο στο διχασμό, η πίστη ως αντίδοτο στα άθεα γράμματα, η καλλιέργεια του θρόνου ως παράγοντας θεσμικής ενότητας του έθνους και η φρόνιμη ελευθερία ως υπευθυνότητα έναντι της εθνικής κοινότητας.

The post Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ως πολιτικός φιλόσοφος appeared first on Conserva.

Είθισται ο Μ. Ι. και η σελίδα του να κάνουν εξαιρετικά ενδιαφέρον και ορθό ρεπορτάζ. Σχολίασαν λοιπόν στην εν λόγω διαδικτυακή σελίδα την παρουσία και την ομιλία του Αρχιεπισκόπου Αμερικής στον εορτασμό που γίνεται προς τιμήν της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας ή Ελληνικής Επαναστάσεως ή της Ημέρας Ελληνικής Ανεξαρτησίας ανάλογα με την οπτική που έχει ο καθένας.

Η βασική κατηγορία που απέδωσαν στον Αμερικής Ελπιδοφόρο είναι πως ο Μ. Κωνσταντίνος, ο σταυρός και το Εν τούτω Νίκα δεν έχουν σχέση με την Ελληνική επανάσταση.

Η λέξη επανάσταση συνδέεται ετυμολογικώς με το ρήμα επανίσταμαι που σημαίνει στέκομαι πάλι όρθιος. Αλήθεια πώς και από ποια κατάσταση “έπεσε” ο Ελληνικός πληθυσμός προκειμένου το 1821 να επανίσταται ή να επιδιώκει να επανασταθεί “στα πόδια του” και τι σχέση έχει με αυτό ο Μέγας Κωνσταντίνος;

Ας δούμε συνοπτικά.

Η μητέρα του Μ. Κωνσταντίνου και γυναίκα του Κωνστάντιου Χλώρου η Αγία Ελένη ήταν Ελληνικής καταγωγής από το Δρέπανο της Βιθυνίας της Μικράς Ασίας.

Ο Μ. Κωνσταντίνος μετέφερε την πρωτεύουσα από τη Ρώμη και τη Δύση στο Βυζάντιο πόλη που είχε ιδρύσει ο Βύζαντας ο Μεγαρέυς και ήταν αποικία των Μεγάρων και στην Ανατολή όπου ήταν κυρίαρχος γλωσσικά, πληθυσμιακά και πολιτισμικά ο Ελληνισμός. Με τη μεταφορά της πρωτεύουσας έδωσε 1000 χρόνια ζωής επιπλέον στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία όπου από κατ’ όνομα Ρωμαϊκή έγινε ουσιαστικά Ελληνική.

Η παραπάνω ιστορική συνθήκη ένωσε και ενώνει τους πληθυσμούς που ανέφερε ο Αμερικής Ελπιδοφόρος δηλαδή Ελλαδίτες, Κυπρίους και Ελληνορθοδόξους των Πατριαρχείων Αντιοχείας και Ιεροσολύμων. Το τέλος της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ήρθε με την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως από τα βαρβαρικά στίφη των Οθωμανών στις 29 Μαΐου του 1453. Αυτός ο εχθρός απειλεί και τραμπουκίζει από τότε μέχρι σήμερα τους Ελληνορθοδόξους προσπαθώντας να απομοιώσει την επιρροή και την κυριαρχία τους είτε με Οθωμανικό – Νεοθωμανικό είτε με Κεμαλικό – Νεοτουρκικό προσωπείο.

• 
  Χαοτικές Εκλογές
• 
  Αρχεία Επστάιν
• 
  Ηθική χωρίς Θεό

Η παρέμβαση του Αρχιεπισκόπου Αμερικής έχει ως σκοπό να αναδείξει τον παλαιότερο θεσμό της Κωνσταντινουπόλεως, το Οικουμενικό Πατριαρχείο που παραμένει ως στυλοβάτης να υπενθυμίζει τον πραγματικό ιδιοκτήτη αλλά και τον καταπατητή του ιστορικού χώρου της Ελληνορθόδοξης ανατολής.

Εν Τούτω Νίκα mr President για την υπεράσπιση των Χριστιανικών πληθυσμών.

ΥΓ: Εις ο, τι αφορά τις δηλώσεις άλλου σχολιαστή και συμβούλου του ΠΘ φαντάζομαι αν έλεγε ο Αμερικής Ελπιδοφόρος τα όσα είπε μπροστά στην Κάμαλα Χάρις δεν θα ήταν ντροπή τα ράσα που φορούσε σε αυτή την περίπτωση ε;

The post Αλλοδαπός πολιτικός σχολιασμός του ο,τι να ναι appeared first on Conserva.

Στο μάθημα της εισαγωγής στην επιστήμη του δικαίου στη Νομική Αθηνών εκτός του τρόπου να ερμηνεύουμε τους κανόνες δικαίου και την ιεραρχία των κανόνων δικαίου σε ένα δικαιοπολιτικό σύστημα μάθαμε και τη σημασία αλλά και την προέλευση των ορισμών των πραγμάτων στο δίκαιο. Πώς η ανθρωπολογία, η φιλοσοφία, η φιλολογία, η ετυμολογία, η θρησκειολογία και άλλες επιστήμες συγγενείς, ή και όχι πάντα, της επιστήμης του δικαίου δίνουν τους ορισμούς πάνω στους οποίους ο νομικός επιστήμονας και ο συντακτικός ή ο κοινός νομοθέτης θα κινηθεί ώστε να επιτύχει το σκοπό της καλής νομοθέτησης.

Δεν πρέπει ξεχνάμε ότι: «το δίκαιο ως σύνολο κανόνων δεοντολογικών δεν μπορεί να στηρίζει την ισχύ του σ’ ένα γεγονός προερχόμενο από τη σφαίρα του όντος.» [Παύλος Σούρλας, Μιά εισαγωγή στην επιστήμη του δικαίου, σελ. 66].

Η στόχευση του δικαίου, λοιπόν, έχει να κάνει με το δέον και όχι με το ον.

Για αυτούς τους λόγους το άρθρο 21 του Συντάγματος παίρνει τον ορισμό του Ερρένιου Μοδεστίνου σχετικά με το τι είναι ο γάμος χωρίς να τον ορίσει και φωτίζει με βάση αυτό τον ορισμό τα δέοντα τυπικά στοιχεία που θα πρέπει να έχει ο γάμος προκειμένου να έχει την δεοντική λειτουργία ενός θεσμού του οικογενειακού δικαίου.

Ο ορισμός του γάμου και της οικογένειας είναι δεοντολογικός, κατά το δίκαιο μας, δεν πρέπει και δεν δύναται να αλλάξει με νόμο γιατί πρόκειται για μια πολιτισμική, ανθρωπολογική και οντολογική σταθερά. Ο γάμος ήταν, είναι και θα είναι ένωση ανδρός και γυναικός και δικαιοπολιτικά δεν μπορεί αυτό να αλλάξει. Πέραν του ότι είναι μια σταθερά ανθρωπολογική και πολιτισμική δεν μπορεί και επειδή εάν μεταφέρουμε τα χαρακτηριστικά μιας δεοντολογικά τεκνοποιού και εξ ορισμού ετερόφυλης σχέσεως σε μια εξ ορισμού άτεκνη και ομόφυλη θα είναι λες και μεταφέρουμε την έννοια του rebound στο ποδόσφαιρο και την έννοια του offside στην καλαθοσφαίριση.

Το άρθρο 21Σ μιλάει για την προστασία του γάμου, την συντήρηση και προαγωγή του Έθνους καθώς και για την προστασία της μητρότητας και της παιδικής ηλικίας.

Η έννοια της συντήρησης του Έθνους συνδέεται ακριβώς με τον γάμο κατά τον ορισμό του Μοδεστίνου ο οποίος ανθρωπολογικά, βιολογικά και δεοντολογικά είναι ο μόνος που μπορεί να συντηρεί, να προάγει και να αναπαράγει μια εθνική κοινωνία.

Από την αναφορά του άρθρου 21Σ στην προστασία της μητρότητας δεοντολογικά τεκμαίρεται η παρουσία πατρότητας και όσον αφορά την προστασία της παιδικής ηλικίας σε σχέση με το γάμο και την οικογένεια παραπέμπω στη γνωμοδότηση της ψυχιάτρου παιδιών και εφήβων κ. Καλλιόπης Προκοπάκη που κατατέθηκε στη Βουλή των Ελλήνων κατά την ακρόαση φορέων επί του παρόντος νομοσχεδίου.

Γνώμη του γράφοντος είναι ότι το σύμφωνο συμβίωσης καλύπτει πλήρως τη συμβίωση των ομόφυλων ζευγαριών (καθώς παραπέμπει στα άρθρα περί γάμου και οικογενειακών σχέσεων του Αστικού Κώδικα, πλην της υιοθεσίας και της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής), δεν είναι γάμος και καλώς δεν είναι γάμος, γιατί ο γάμος είναι θεσμός που σχεδιάσθηκε υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις για να μπορέσεις να τον τελέσεις, μια από τις οποίες είναι και το ετερόφυλο των μερών καθώς ο γάμος υπηρετεί, πλην άλλων, τον σκοπό της γέννησης παιδιών και τα παιδιά χρειάζονται πατρικό και μητρικό, ανδρικό και γυναικείο πρότυπο.

• 
  Χαοτικές Εκλογές
• 
  Αρχεία Επστάιν
• 
  Ηθική χωρίς Θεό

Δεν θα ήθελα να κλείσω διαφορετικά αυτό το κείμενο παρά με τα Θεία λόγια:

[4] ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· οὐκ ἀνέγνωτε ὅτι ὁ ποιήσας ἀπ᾽ ἀρχῆς ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς καὶ εἶπεν, [5] ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ κολληθήσεται τῇ γυναικὶ αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν;

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 19:4-5

Δημήτριος Β. Βερδελής

Νομικός, Διαπιστευμένος Διαμεσολαβητής

Μεταπτυχιακός Φοιτητής Φιλοσοφίας και Διοίκησης

The post Η επιστήμη του δικαίου και η ισότητα στο γάμο appeared first on Conserva.

Η πραγματικότητα σχετικά με τη δικτύωση και το lobbying στο περιβάλλον της Βελγικής πρωτεύουσας αλλά και της πανέμορφης πόλης του Στρασβούργου στην Γαλλική Αλσατία δεν είναι κάτι το καινοφανές υπάρχει από τότε που δημιουργήθηκε η Ευρωγραφειοκρατία απλώς το ευρύ κοινό στην πατρίδα μας έμαθε(;) τι γίνεται με την υπόθεση της ανέκαθεν ΠΑΣΟΚ -και ουδέποτε κεντροδεξιάς- Ευρωβουλευτού κυρίας Καϊλή που αν ερευνήσουμε σε βάθος θα δούμε ότι μάλλον κέρδισε λιγότερα από κάποιους πιο υψηλά ιστάμενους οι οποίοι «την πρόδωσαν» όπως η ίδια δήλωσε.

Το Qatargate φαίνεται ότι αγγίζει όλη την ευρωομάδα των Σοσιαλδημοκρατών και ίσως και άλλες ευρωομάδες και ενδεχομένως και την ίδια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (όλοι στο Δούρειο Ίππο της ΝΔ για να πλήξει την άνοδο του ΠΑΣΟΚ κύριε Ανδρουλάκη μου;) αλλά ας εστιάσουμε στα καθ’ ημάς.

Ο Φραντσέσκο Τζιόρτζι (Francesco Giorgi) σύντροφος και πατέρας του παιδιού της Εύας Καϊλή είπε στην κατάθεσή του ότι χρειάζονται τις ΜΚΟ για να ρέει το χρήμα. Και το χρήμα έρεε. Το χρήμα έρεε και ρέει μέσω των ΜΚΟ και αυτό φαίνεται σε μια περίπτωση που έστελνε πολύ κόσμο στα δικαστήρια υπολογίζοντας μάλλον στο ότι αν παριστάνεις ότι υπερασπίζεσαι δικαιώματα θα έχεις και μια ιδιότυπη ασυλία αλλά οι αρχές αγρυπνούν και ευτυχώς όχι μονάχα αυτές του Βελγίου.

Ο Εισαγγελέας της Κω λοιπόν παρέπεμψε με την κατηγορία της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης τον εθνικό μηνυτή και διευθυντή της ΜΚΟ «Ελληνικό παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι» και τον Τόμι Όλσεν (Tommy Olsen) ιδρυτή και διευθυντή της ΜΚΟ «Aegean Boat Report». Η κατηγορία η οποία τους αποδίδεται είναι διευκόλυνση εισόδου λαθρομεταναστών στην χώρα μας με σκοπό τον πορισμό εισοδήματος. Να λοιπόν που βρίσκει χρήματα να προβαίνει σε μηνύσεις ο εθνικός μας μηνυτής αλλά από ο, τι φαίνεται δεν χρηματοδοτείται μόνο από εκεί.

Το ζήτημα στην περίπτωση Δημητρά και λοιπών ψευδοανθρωπιστών δεν είναι η βοήθεια που υποτίθεται πως παρέχουν σε βασανισμένους ανθρώπους. Είναι ότι τους εκμεταλλεύονται, τους καλλιεργούν ψεύτικες ελπίδες και ότι πέραν του ότι παρανομούν οι ίδιοι διευκολύνοντας την παράνομη είσοδο στη χώρα άγουν και τους δυστυχισμένους ανθρώπους στην παρανομία μη βρίσκοντας το μέλλον που ανέμεναν.

• 
  Χαοτικές Εκλογές
• 
  Αρχεία Επστάιν
• 
  Ηθική χωρίς Θεό

Μπορεί λοιπόν ο «ανθρωπισμός» τους να είναι επικερδής αλλά όπως λέει και ο σοφός λαός «μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις και η κακή του μέρα.»

The post Ο επικερδής «ανθρωπισμός» των δικαιωματιστών appeared first on Conserva.

Οι Ανδρέας Νικολόπουλος και Δημήτριος Βερδελής συζητούν επ’ αφορμή του θανάτου του Μακεδονομάχου Παύλου Μελά για το Μακεδονικό αγώνα με τους:

• Θεόδωρο Νικολοβγένη, απόφοιτο ΣΣΕ και υποψήφιο δρ Γεωπολιτικής ΕΚΠΑ
• Σπύρο Κανελλόπουλο, μαθηματικό
• Δημήτρη Κουμαρίδη, αναλυτή πληροφοριακών συστημάτων

Δείτε την συζύτηση:

The post Έρως Ελευθερίας: Ο Μακεδονικός Αγώνας appeared first on Conserva.

25^η Μαρτίου του 1821: μία ημερομηνία που στο άκουσμά της ξυπνούν πολλά συναισθήματα και πολλές σκέψεις είτε τυπώνονται πάνω σε χαρτί, είτε διαπερνούν τον αέρα ως ομιλία. Ελευθερία, Πατρίδα, Πίστη είναι κάποιες από τις λέξεις, με τις οποίες συνδέεται αυτή η ημερομηνία και με τις οποίες σχετίζονται αυτές οι σκέψεις.

Τι είναι αυτό που σε κάνει να αποφασίζεις να μπεις σε έναν αγώνα που ίσως να σου στοιχίσει τη ζωή; Πολλά τα ερωτήματα. Λίγος ο χώρος για να απαντηθούν. Μεγάλης έκτασης οι απαντήσεις που θα δοθούν και νέες συζητήσεις θα προκύψουν.

Τι είναι η ελευθερία; Ένας πρόχειρος ορισμός θα ήταν «η δυνατότητα να ορίσεις τη ζωή σου, κατά το δυνατόν, όπως εσύ επιθυμείς.» Μέχρι το 1821 σε πολλά μέρη που ζούσαν οι Ρωμηοί και κατά μείζονα χρονικά διαστήματα δεν υπήρχε η δυνατότητα να οργανώσουν το βίο τους όπως αυτοί επιθυμούσαν. Η Θεία λατρεία και η Ελληνική λαλιά σε πολλές περιπτώσεις απαγορεύονταν και ο σεβασμός της θρησκευτικής ελευθερίας που υπάρχει στο Κοράνιο αντικαθίστατο από το παιδομάζωμα.  

Την εποχή, λοιπόν, όπου όλα «τα ‘σκιαζ’  η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά» στο δρόμο του Γένους βρέθηκαν κάποιοι φωτεινοί οδοδείκτες που έδωσαν τη ζωή τους «για του Χριστού την πίστη την Αγία» και έγιναν παράδειγμα προς μίμηση για όσους γενναίους και ζωντανούς έδωσαν τη ζωή τους «για της Πατρίδος την Ελευθερία».

Το γνωστότερο παράδειγμα νεομάρτυρα είναι ο Ισαπόστολος Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Η ιστορία του είναι, λίγο ή πολύ, γνωστή σε όλους μας. Αγιορείτης, από τους πρώτους αποφοίτους της Αθωνιάδος σχολής πήρε εντολή από τον τότε Πατριάρχη Κων/πόλεως να κηρύξει το Ευαγγέλιο στους υπόδουλους Ρωμηούς σε όλον τον χώρο που σήμερα αποτελεί την επικράτεια της Ελλάδος. Μαζί με Εκκλησίες ήθελε να κτίζονται και σχολεία για να μαθαίνουν οι νέοι γράμματα όπως έλεγε ο ίδιος. Ο πατρο-Κοσμάς έδωσε τη ζωή του λόγω της συκοφαντίας των Εβραίων της Ηπείρου ότι υπέσκαπτε τα θεμέλια του Οθωμανικού κράτους, διότι επέμενε να λέει ότι οι Εβραίοι δεν τηρούν την αργία της Κυριακής στήνοντας παζάρια τις Κυριακές.

Άλλη μια περίπτωση νεομάρτυρα και παιδομάρτυρα είναι ο άγιος Ιωάννης ο Τουρκολέκας, ο οποίος γεννήθηκε το 1805 μ. Χ. Παιδί οικογένειας με Πίστη στο Χριστό, φιλοπατρία και συμμετοχή στους αγώνες του έθνους ο γιός του Σταματέλου Σταματελόπουλου και της Σοφίας, αδελφής της συζύγου του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη και αδελφός του Νικηταρά καταγόταν από το χωριό Τουρκολέκα της Αρκαδίας. Το 1816 σε ηλικία 11 ετών ο μικρός Ιωάννης συνόδευε τον πατέρα του και τον Αναγνώστη γιο του γνωστού αγωνιστή Ζαχαριά οι οποίοι πήγαιναν στα Κύθηρα αλλά λόγω κακοκαιρίας βρέθηκαν στη Νεάπολη της Λακωνίας εκεί συνελήφθησαν και διετάχθη από τον Βοεβόδα του Μυστρά ο αποκεφαλισμός και των τριών. Πρώτα αποκεφαλίστηκαν ο Σταματέλος και ο Αναγνώστης. Μετά πρότειναν στον μικρό Ιωάννη να αλλάξει την Πίστη του για να κερδίσει τη ζωή του. Ο μικρός Ιωάννης αρνήθηκε, αποκεφαλίστηκε και ως επιβεβαίωση της αγιότητας του το αίμα του σχημάτισε Σταυρό. Ο αποκεφαλισμός και των τριών έγινε στις 16 Οκτωβρίου 1816.

Μια σχετικά άγνωστη νεομάρτυρας είναι η αγία Ακυλίνα από το Ζαγκλιβέρι της Θεσσαλονίκης. Ο πατέρας της σκότωσε έναν Οθωμανό Τούρκο και για να μην τον τιμωρήσουν αυτός αλλαξοπίστησε. Οι Οθωμανοί ήθελαν όμως να αλλαξοπιστήσει και η οικογένειά του. Ούτε όμως η Ακυλίνα, ούτε η μητέρα της αλλαξοπίστησαν. Η αγία Ακυλίνα πέθανε μετά από πολυήμερο ραβδισμό σε ηλικία 19 ετών στις 27 Σεπτεμβρίου του 1764.

Πολλές ακόμη ιστορίες νεομαρτύρων υπάρχουν στο βιβλίο Νέο Μαρτυρολόγιο του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου. Αναζητήστε το για να μάθετε την ιστορία τους/μας γιατί αυτή οδήγησε σε όλα τα επαναστατικά κινήματα που έγιναν από την Άλωση μέχρι το 1821.

Εκτός από τους αγωνιστές του 1821 συνεχιστές των νεομαρτύρων υπήρξαν και πιο πρόσφατα στην ιστορία του Γένους. Η ΕΟΚΑ προτού συγκροτηθεί ως οργάνωση διδάχθηκε και διαμορφώθηκε μέσα στα κατηχητικά και είμαι σίγουρος ότι ο ανθός της Ελληνικής νεολαίας στην Κύπρο θα είχε ακούσει ότι στα χρόνια της σκλαβιάς υπήρξαν μάρτυρες και ήρωες για την Ελευθερία, για την Πίστη, για την Πατρίδα.

• 
  O Γέρος
• 
  Κι όμως, έμεινε άσβεστη η φλόγα του 1821
• 
  Αθανάσιος  Διάκος

Όταν οι σημερινοί γονείς ψάχνουν πρότυπα για τα παιδιά τους είναι ανάγκη να γνωρίζουν τους νεομάρτυρες μας, τον Παύλο Μελά, τον Κυριάκο Μάτση, τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη.  Οι νεομάρτυρές μας είναι οι ήρωες του Γένους, παραδείγματα αυταπάρνησης και ελευθερίας που πολλοί θέλουν να ξεχάσουμε στο όνομα ενός δήθεν εκσυγχρονισμού αλλά δεν πρέπει να τους ξεχάσουμε γιατί αυτοί μας δείχνουν το δρόμο του καλού αγώνα που πρέπει να αγωνίζεται κανείς για να τηρεί την πίστη του.

Εις έτη πολλά και καλό μας αγώνα συνΈλληνες.

The post Η κληρονομιά των Νεομαρτύρων ως κινητήριος μοχλός των εθνικών αγώνων appeared first on Conserva.

Εθνικό συμφέρον, λοιπόν, είναι το συμφέρον εκείνο που κάθε εθνική κοινωνία έχει μέσω της κρατικής της δομής ορίσει ως τέτοιο και το οποίο συμβάλλει στην επιβίωση, την ισχύ, την ανάπτυξη και την μακροημέρευση του κράτους. Άρα αν κάποιος πολιτικός χώρος θεωρεί πως δεν υπάρχει εθνική κοινωνία ή πως δεν πρέπει να υπάρχει, πως η οικονομική ανάπτυξη είναι κάτι αρνητικό, πως μία κοινωνία δεν πρέπει να έχει συνεκτικούς δεσμούς ή ότι τα σύνορα είναι «χαρακιές στο σώμα του πλανήτη» αυτός ο πολιτικός χώρος δεν κινείται σύμφωνα με το εθνικό συμφέρον.

Σκοπός του εθνικού συμφέροντος είναι να διασφαλίζει για την κρατική δομή της εθνικής κοινωνίας την απαραίτητη ισχύ ώστε η χώρα να έχει το κύρος να διεκδικεί μια δεσπόζουσα θέση στη διεθνή σκηνή, να μπορεί να διαπραγματεύεται τα ζητήματα της εξωτερικής της πολιτικής επιτυχώς και να μπορούν να εμπιστεύονται τα χρήματά τους για επένδυση και οι πολίτες της αλλά και ξένοι επενδυτές χωρίς να φοβούνται κάποιας μορφής αστάθεια.

Ένας από τους παράγοντες που εξασφαλίζουν κύρος για μία χώρα είναι η αποτρεπτική της στρατηγική. Πρόσφατα ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ Κων/νος Φλώρος δήλωσε πως «αν κάποιος επιχειρήσει να πατήσει το πόδι του στην Ελλάδα πρώτα θα τον κάψουμε και μετά θα τον αναγνωρίσουμε.» Αυτό είναι μια προσπάθεια υπενθύμισης σε όσους επιβουλεύονται την εθνική μας κυριαρχία ότι εάν θελήσουν να μας πλήξουν το κόστος της πράξης τους θα είναι μεγαλύτερο από το όφελος της γιατί όπως γράφει ο μέγας Θουκυδίδης στην Ιστορία του Πελοποννησιακού πολέμου: «Ο αμοιβαίος φόβος είναι η μόνη ασφαλής βάση μιας συμμαχίας γιατί, αν θέλει κανείς να την παραβιάσει, τον συγκρατεί η σκέψη ότι δεν είναι αρκετά ισχυρός ώστε να επιβληθεί.»

Αυτή η φράση του Θουκυδίδη είναι ο ορισμός της αποτροπής και, εκτός του διεθνούς δικαίου, είναι ο μόνος δρόμος που θα πρέπει να ακολουθήσει η χώρα μας ώστε να σταματήσει η Τουρκία τις διεκδικήσεις της σε βάρος των δύο κρατών του Ελληνισμού της Ελλάδος και της Κύπρου.

Πολλές φωνές ακούγονται στη χώρα μας ότι να μην είμαστε μοναχοφάηδες, να μοιράσουμε τον ορυκτό μας πλούτο και άλλα τέτοια. Όπως είπε ο Αντ. Σαμαράς: «δεν μπορείς να συζητάς με πειρατές.» Δεν μπορείς να μιλάς για συνεκμετάλλευση των πόρων με κάποιον που διεκδικεί μέρος της δικής σου πατρίδας για δική του, δεν μπορείς να συζητάς με κάποιον που κατέχει το 37% της Κύπρου και σε απειλεί με πόλεμο εάν ασκήσεις το δικαίωμά σου για επέκταση χωρικών υδάτων από τα έξι στα δώδεκα ν. μ. Δεν συζητάς για θαλάσσιες ζώνες με κάποιον που δεν έχει υπογράψει τη συνθήκη του Montego Bay για το δίκαιο της θάλασσας. Η φράση να τα βρούμε με την Τουρκία προϋποθέτει να έχουμε χάσει κάτι. Δεν έχουμε χάσει κάτι.

Η Τουρκία μάλλον ψάχνει να βρει κορόιδα αλλά οι κοροϊδίες έπαψαν να υπάρχουν όταν έπαψε να κυβερνά ο ΣΥΡΙΖΑ.

The post Το εθνικό συμφέρον, η αποτροπή και η συνεκμετάλλευση appeared first on Conserva.

Οι Έλληνες που συμμετείχαν στην απόβαση στη Νορμανδία.

Στην 70η επέτειο της απόβασης στη Νορμανδία αποκαλύφθηκε η άγνωστη ιστορία των Ελληνοαμερικανών στρατιωτών που πολέμησαν στη μεγαλύτερη μάχη κατά του ναζισμού. Το πρωτοσέλιδο των «New York Times» της 8ης Ιουνίου 1944, έκανε τον γύρο του κόσμου και απεικονίζει μια ομάδα μαχητών να κρατούν τη ναζιστική σημαία με τον αγκυλωτό σταυρό ως λάφυρο. Ο νεαρός που γελά αριστερά είναι ο έλληνας στρατιώτης του αμερικανικού στρατού και έγινε μαζί με τους συμπολεμιστές του λαϊκός ήρωας. Την επόμενη ημέρα σκοτώθηκε… Το ελληνοαμερικανικό ίδρυμα της ημέρας του ΟΧΙ (oxi day foundation) τίμησε τη μνήμη των Ελλήνων της ομογένειας που συμμετείχαν στην ιστορική μάχη της 6ης Ιουνίου 1944, γνωστή ως D-Day και μας θύμισε τα ονόματά τους. Πρόκειται για τους Νικόλαο Μπούρα, Έντυ Λάμπρο και Ευθύμιο Τσιμικλή….

Ο επισμηναγός Νίκος Μπούρας είχε διαταγή να πετάξει κάτω από τα σύννεφα για να καταφέρει να εξουδετερώσει τα πυροβολεία των Ναζί. Η επιτυχία αυτού του βομβαρδισμού επέτρεψε στις επίγειες δυνάμεις στις οποίες συμμετείχαν ο Λάμπρος και ο Τσιμικλής να έχουν τις μικρότερες δυνατόν απώλειες. Στην κοντινή παραλία Ομάχα, οι αμερικανικές αεροπορικές δυνάμεις δεν πέτυχαν με ακρίβεια τον στόχο τους, με αποτέλεσμα οι Σύμμαχοι να έχουν τεράστιες απώλειες ως 2.000 νεκρούς. Ο Έντυ Λάμπρος επέζησε σε εκείνη τη μάχη, αλλά έχασε τη ζωή του δύο μέρες μετά την απόβαση και μόλις μια μέρα, αφού δημοσιεύθηκε η παρακάτω φωτογραφία στους New York Times, με τη σημαία των Ναζί ως λάφυρο.

Ο Αντυ Μανάτος, πρόεδρος και ιδρυτής του oxi day Foundation: «Η πολιτική του Χίτλερ που είχε στο στόχαστρο ανθρώπους με πνευματική ή σωματική αναπηρία, αλλά και μειονότητες που δεν κατάγονταν από την Άρια φυλή, όπως Ρομά, Αφρικανοί ή Εβραίοι έχει ξεχαστεί σήμερα. Η επέτειος είναι μια αφορμή να θυμηθούμε όλοι μας τη θυσία όλων των Ελληνοαμερικανών ηρώων, αλλά και την Ελλάδα που είναι η μοναδική χώρα που αναγνωρίστηκε από τις τρεις μεγάλες δυνάμεις, την Αμερική, την Αγγλία και τη Ρωσία για τη συμβολή της στη νίκη κατά της Ναζιστικής Γερμανίας.»

Πηγές: Σαν Σήμερα

Μηχανή του Χρόνου

The post Η απόβαση στη Νορμανδία και οι Έλληνες που συμμετείχαν appeared first on Conserva.

«Αι δυνάμεις και ενέργειαι του αληθούς Πατριώτου ανήκουσιν εις οποιανδήποτε εποχήν της ζωής, εις οποιανδήποτε κατάστασιν, εις οποιασδήποτε περιστάσεις και αν ευρίσκηται, δεν ενεργεί παρά δια το κοινόν καλόν προς υποστήριξιν ή υπεράσπισιν του Έθνους του, προς φωτισμόν των ομογενών του και υπέρ της εσωτερικής ευδαιμονίας, και υπέρ εξωτερικής λαμπρότητος και δόξης της πατρίδος του.»

Από το Δοκίμιον περί Πατριωτισμού

The post «Δοκίμιον περί Πατριωτισμού» appeared first on Conserva.

Στις αρχές του 2015 κάποιοι θεώρησαν καλή ιδέα να κάνουν ένα κόμμα του 3% με περιθωριακές αντεθνικές θέσεις πρώτο κόμμα στις εκλογές. Οι θέσεις και οι απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ σε όσους ασχολούνταν λίγο περισσότερο με την πολιτική ήταν γνωστές. Ιθαγένεια σε όσους γεννιούνται στην χώρα, κοινωνικές παροχές και επιδόματα σε κάθε λαθρομετανάστη, να δοθεί το όνομα της Μακεδονίας στην ΠΓΔΜ, οι Σκοπιανοί είναι Μακεδόνες και άλλα τέτοια προοδευτικά.

Γενικά αυτό που μπορούμε να πούμε για το ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι υπήρξε κόμμα μειωμένης εθνικής ευθύνης και ευαισθησίας. Για να βγει βεβαίως πούλησε τον πατριωτισμό του αντιμνημονίου, της εθνικής υπερηφάνειας και της αντίστασης στη Γερμανία (που για να μην είναι υπερβολικός στην αντίσταση έδωσε τη Μακεδονία αντί της περικοπής των συντάξεων).

Εάν εξετάσουμε την ιστορία της αριστεράς στην Ελλάδα θα δούμε πλείστες όσες περιπτώσεις εθνικής προδοσίας είτε με την εκτέλεση προσωπικοτήτων της αντίστασης, είτε με την καταδίκη αντιστασιακών ενεργειών, είτε με τη συνεργασία με τους Γερμανούς για την εξόντωση αντιστασιακών ομάδων, είτε με την προσπάθεια κατάλυσης του πολιτεύματος, είτε με συμφωνίες για το μοίρασμα περιοχών της Ελλάδος με τρίτες σοσιαλιστικές χώρες. Γενικώς λοιπόν παρατηρούμε πως η αριστερά έχει την τάση να πηγαίνει ενάντια στην εθνική προσπάθεια. Έτσι και τώρα με τη φύλαξη των συνόρων μιλάει για γκρέμισμα του φράχτη στον Έβρο, για άνοιγμα των συνόρων σε όλους αυτούς τους τύπους που προσπαθούν να εισέλθουν βίαια στη χώρα μας.

Το να εγκαλεί λοιπόν μια παράταξη με τέτοια ιστορία και με τέτοιες θέσεις και απόψεις για εφαρμογή αντίθετων πολιτικών με τις δικές της περιποιεί τιμή. Μπορείτε αγαπητοί κύριοι της αριστεράς να πείτε ο, τι θέλετε για εμάς αλλά δεν θέλουμε να πείτε πως σας μοιάζουμε γιατί όταν ακούσουμε το μπράβο από σας θα ανησυχήσουμε μήπως έχουμε κάνει κάτι λάθος. Τελευταία κάτι έχει πάθει ο ΣΥΡΙΖΑ με το Μητσοτάκη λέγοντάς τον Ορμπάν της ΝΑ Ευρώπης.

Κοιτάξτε να δείτε αγαπητοί κύριοι της αριστεράς, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ψηφίστηκε για να ακολουθήσει μια πολιτική αντίθετη από τη δική σας περιθωριακή πολιτική που στοχεύει στις μειοψηφικές ομάδες που έχουν τις προαναφερθείσες αντικοινωνικές θέσεις. Η σκευωρία Novartis δείχνει πως έχετε εκμηδενιστεί ηθικά και με το καλό εύχομαι να εκμηδενιστείτε και εκλογικά. Το κράτος ορίζει την επικράτεια εντός της οποίας έχει το μονοπώλιο της βίας με σύνορα. Αν δεν έχεις σύνορα, δεν έχεις κράτος και άρα δεν ασκείς κυριαρχία. Το 2021 είναι τα 200 χρόνια από την Ελληνική επανάσταση όπου οι Έλληνες ζήτησαν αυτό ακριβώς έδαφος να ασκούν κυριαρχία. Προσγειωθείτε στην πραγματικότητα και δείτε ότι οι έφεδροι ανυπομονούν να τους καλέσουν στα σύνορα. Η κοσμοθεωρία των εθνών επιστρέφει και σύντομα θα είστε παρελθόν.

The post Το Έθνος, η αριστερά και τα σύνορα appeared first on Conserva.