Είναι προτιμότερη στρατιωτικά η επιλογή αυτή;

Δε χωρά καμία αμφιβολία πως η επιλογή της πυρηνοκίνητης σχεδίασης αυξάνει κατά πολύ την ακτίνα δράσης και την αυτονομία του μελλοντικού υποβρυχιακού στόλου της Αυστραλίας, που έτσι θα συμβάλλει όχι μόνο στην άμυνα της δικής της θαλάσσιας ζώνης, αλλά και στη συγκράτηση της γιγαντούμενης ναυτικής ισχύος της Λαϊκής Βοθροκρατίας. Που βέβαια σημαίνει κατά βάση την προώθηση της αμερικανικής πολιτικής έναντι της τελευταίας, αλλά παράλληλα και μία σημαντική ενίσχυση της αυτονομίας της Αυστραλίας έναντι της Κίνας.

Πως επηρεάζει το διπλωματικό και δυνητικά οικονομικό αυτό πατατράκ τη Γαλλική Προεδρία;

Με βάση τις αχαλίνωτες πραγματικά συνεχόμενες και δυναμικές αντιδράσεις μεγάλου μέρους του Γαλλικού λαού κατά της οικονομικής δυσπραγίας, της αντιμετώπισης του κινεζοιού, και της πολιτισμικής και εθνικής πολτοποίησης της χώρας, μάλλον ομιλούμε για μία ήττα ταφόπλακα των πιθανοτήτων επανεκλογής του Μακρόν. Πόσο μάλλον αν δε συνοδευθεί από ρηξικέλευθες κινήσεις σε νατοϊκό επίπεδο, προς ικανοποίηση της φοβερής ματαιοδοξίας και μεγαλομανίας του γαλλικού λαού και πολιτικού συστήματος, κάτι όμως που φαντάζει απίθανο με βάση της γεωπολιτικές ισορροπίες διεθνώς τη στιγμή αυτή και τις ιδεολογικές αγκυλώσεις της γαλλικής ηγεσίας.

Ομιλούμε για το επερχόμενο τέλος του Ατλαντισμού και τη σταδιακή απαγκίστρωση των Η.Π.Α. από την Ευρώπη;

Μάλλον ομιλούμε καταρχάς για τη ρεαλιστική μετατόπιση ισχύος και ενδιαφέροντος των Η.Π.Α. στην περιοχή του κόσμου που επί της ουσίας θα κρίνει την παγκόσμια ηγεμονία, που συνεχίζεται σταθερά από την εποχή Ομπάμα και εντατικοποιήθηκε επί Τραμπ, και δευτερευόντως για την περιχαράκωση προκαταρκτικά της αγγλοσαξονικής σφαίρας ως ενιαίου μπλοκ εξουσίας έναντι της ανάδειξης όλο και περισσότερου ενός πολυπολικού κόσμου. Οι Η.Π.Α. προφανώς θα παραμείνουν εκτός συγκλονιστικού απροόπτου για πολλά χρόνια επικυρίαρχες της άοπλης αναλογικά Ε.Ε., και παρά τις συνεχόμενες προσπάθειες του Βερολίνου να παίξει διπλό παρασκηνιακό και πλέον και φανερό παιχνίδι με τη Μόσχα.

Βέβαια πρέπει πάντα να έχουμε υπόψη μας, πως όλα τα παραπάνω όπως και κάθε τι άλλο αναφορικά με τις Η.Π.Α. σχετίζεται και με την διπλωματική ικανότητα διαχείρισης εχθρών και συμμάχων και την επιβολή του σεβασμού στην αμερικανική ισχύ, που δυστυχέστατα για αυτές και τη Δύση, βρίσκονται στα χέρια ενός ανθρώπου με γεροντική άνοια.

Η Συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να ακυρωθεί.

The post AUKUS: Πυρηνική συμμαχία ΗΠΑ-Αυστραλίας-Ηνωμένου Βασιλείου appeared first on Conserva.

Είναι το πρόβλημα τα πάσης φύσεως εμβόλια και η μαζική λήψη τους από τον πληθυσμό;

Όχι! Καθότι γίνεται ήδη εμφανές πως προσφέρουν μερική μόνο προστασία!

Οι πειραματικές γονιδιακές θεραπείες, που κακώς ονομάζονται εμβόλια, πέραν του γνωστού πλέον ρίσκου των θρομβώσεων σε νεαρούς άρρενες και των άγνωστων μακροπρόθεσμων συνεπειών για την υγεία των εμβολιασμένων-που είναι ακριβώς ο σκοπός των μακροχρόνιων δοκιμών κάθε νέου εμβολίου-εκ του αποτελέσματος δεν εμποδίζουν επαρκώς τη μετάδοση της νόσου-όπως δείχνουν οι συνεχόμενες νέες επιβολές μέτρων σε χώρες όπου υπάρχει τεράστια πλειοψηφία εμβολιασμένων, όπως η Χιλή και το Ισραήλ-ούτε κυρίως καλύπτουν τους εμβολιασμένους από νέες φονικότερες μεταλλάξεις του ιού, που πιθανότερα μάλιστα θα προκύπτουν από τους ίδιους (βλέπε νόσος του Μάρεκ).

Είναι το πρόβλημα οι ”αρνητές” του κινεζοϊού;

Όχι! Η ύπαρξη τους συνιστά ένδειξη υγείας στις κοινωνίες μας!

Φανταστείτε πόσο συνειδησιακά νεκρή και δυστοπική θα ήταν η κοινωνία μας, αν το σύνολο του πληθυσμού δεν αμφισβητούσε στο ελάχιστο την οποιαδήποτε κυβερνητική πολιτική και κυρίως κάθε μονόπλευρο και μονοδιάστατα προβαλλόμενο αφήγημα, όπως εκείνο με το οποίο βομβαρδιζόμαστε νυχθημερόν από όλους τους διαύλους του δημόσιου λόγου και μάλιστα κατόπιν κρατικής επιχορήγησης! Φανταστείτε επίσης τον τεχνοκρατικό εφιάλτη που συνιστά η μονομερής και νομοτελειακή αποδοχή της οποιασδήποτε επιστημονικής θεωρίας, χωρίς κανένα περιθώριο αμφισβήτησης αυτής-που αποτελεί άλλωστε την ουσία της επιστημονικής διαδικασίας-και με την άτεγκτη δαιμονοποίηση του κάθε λελογισμένου αντιρρησία! Να θεωρείτε ευτυχές που υπάρχουν συνάνθρωποι σας, που δεν επιλέγουν το δρόμο της ευκολίας, της δημοφιλίας και της μηδενικής αντιπαράθεσης!

Χάρη σε ανθρώπους σαν και αυτούς, δε ζούμε ακόμη σε σπηλιές και δέντρα, και υπό φαραωνικούς δεσπότες!

Ποιο είναι λοιπόν το πρόβλημα, το ουσιώδες θέμα και ζήτημα του μόνιμου εφιάλτη που βιώνουμε;

Μα προφανώς η αδιέξοδη και ατελέσφορη προσπάθεια μηδενισμού ενός νομοτελειακού ρίσκου για την ύπαρξη μας, που συνιστά ο κινεζοιός!

Και σε αυτήν ακριβώς την παγίδα έχουν πέσει όλες σχεδόν οι κυβερνήσεις του Κόσμου, μεταξύ αυτών και η δική μας!

Είτε λόγω της φοβερής τρυφηλότητας και του δοξαζόμενου κυριολεκτικά συναισθηματισμού των μεταπολεμικών γενεών, είτε λόγω της ακραίας υπερβολής και της αέναης τάσης προς το δράμα των βοθρομέσων, είτε λόγω της απίστευτης κυριαρχίας στο σύγχρονο νου που ασκεί η αυθεντία της ”κανονικής” επιστήμης, είτε λόγω όλων των παραπάνω, οι δυτικές ιδίως κυβερνήσεις έταξαν στους λαούς τους την πάση θυσία οριστική εξάλειψη ενός ρίσκου για την υγεία τους, που σε άλλες πιο λελογισμένες εποχές θα φάνταζε απολύτως αποδεκτό και διαχειρίσιμο.

Και στη βεβιασμένη, κατά βάση, αυτή απόφαση και πολιτική τους, έκαναν τα επιπλέον λάθη, να βάλουν ακόμη περισσότερο νερό στο μύλο του τρόμου, προκειμένου να δικαιολογήσουν τη δρακόντεια και ανελεύθερη πολιτική τους, και κυρίως να αναθέσουν τη διαχείριση της κρίσης σε ”κανονικούς” επιστήμονες, που μόνο στόχο έχουν την εξασφάλιση της υστεροφημίας τους, δια του περιορισμού κατά το δυνατό των βραχυπρόθεσμων ανθρώπινων απωλειών, χωρίς καμία ουσιαστικά αναφορά και έγνοια για τα δυσβάσταχτα μακροπρόθεσμα βάρη της όλης αυτής πολιτικής.

via GIPHY

Η δε δική μας κυβέρνηση, ζώντας με τη ψευδαίσθηση της θαυματουργής κυριολεκτικά ελάχιστης θνησιμότητας του πρώτου κύματος της νόσου στη χώρα, επένδυσε ακόμη περισσότερο επικοινωνιακά στην υποτιθέμενη ικανότητά της να ”μηδενίζει” τη νόσο, με αποτέλεσμα να εκτίθεται συνεχόμενα λόγω των νέων και φυσιολογικά πιο θανατηφόρων επελάσεων αυτής, χωρίς μάλιστα να διαθέτει τους οικονομικούς πόρους άλλων πλουσιότερων δύσμοιρων κρατών και λαών, προκειμένου να συντηρεί το θέατρο αυτό του παραλόγου!

Και πως προσπαθούν λοιπόν οι κυβερνώντες μας να ξεφύγουν από τις απραγματοποίητες υποσχέσεις τους;

Αποδεχόμενοι και διακηρύσσοντας τη νομοτέλεια της κατάστασης και του πρόσθετου διαχειρίσιμου ρίσκου;

via GIPHY

Όχι φυσικά! Δεν έχουν το στομάχι και την αξιοπρέπεια για κάτι τέτοιο!

Απλούστατα, βρίσκουν συνεχόμενα, και θα βρίσκουν μέχρι νεωτέρας, αποδιοπομπαίους τράγους για τη φυσιολογική και αναπότρεπτη διάδοση και δράση της νόσου, ακόμη και με τον κίνδυνο της διαίρεσης του λαού και της περιθωριοποίησης των αντιφρονούντων, ωσάν νέων Εβραίων του Τρίτου Ράιχ!

Πρώτα έφταιγε η μη απόλυτη και ατελείωτη χρήση της μάσκας!

Μετά, έφταιγε ο μη ολοκληρωτικός εγκλεισμός των πάντων στα σπίτια τους!

Τώρα και κυρίως το φθινόπωρο, θα φταίγουν οι μη έχοντες λάβει τις πειραματικές γονιδιακές θεραπείες, που υποτιθέμενα έχουν καταστήσει ασφαλείς, όσους δεν αποδέχονται το επιπλέον ρίσκο στην ύπαρξη τους!!!

Και όλα αυτά, ενώ θα μπορούσαν κάλλιστα να καμουφλάρουν την αναδίπλωσή τους, διοχετεύοντας-και δικαιολογημένα και δίκαια μάλιστα-το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης στις ευθύνες του Λαϊκού Βοθροκρατικού καθεστώτος της Κίνας, που προφανέστατα έχει προκαλέσει εν πολλοίς το παγκόσμιο αυτό χάος και οδύνη, και θα έπρεπε-και θα μπορούσε-, να αποζημιώσει συνολικά την ανθρωπότητα, για ότι της έχει προκαλέσει.

Καταληκτικά, η μόνη λύση για το αδιέξοδο της αντιμετώπισης του κινεζοιού είναι ένα σοβαρός και ισότιμος δημόσιος διάλογος ως προς το ρίσκο για την υγεία, που είμαστε διατεθειμένοι ως λαός να αποδεχθούμε στην ύπαρξη και την κανονικότητας μας.

Αλίμονο στους απαθείς.

Η Συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να ακυρωθεί.

The post Ποιο είναι το ουσιαστικό πρόβλημα της αντιμετώπισης του κορονοϊού appeared first on Conserva.

Η λογική πλάνη στην οποία αυτά στηρίζονται, είναι πως επειδή κυρίως γυναίκες είναι θύματα σεξουαλικής κακοποίησης ή παρενόχλησης, η κοινωνία, ως αποτέλεσμα αυτού, είναι μισογυνική.

Που σημαίνει πως είτε οι άνδρες είναι εκ φύσεως σεξιστές -κάτι με το οποίο συμφωνούν πολλές φεμινίστριες 38ου κύματος-, είτε η κοινωνία μας είναι δομημένη έτσι, ώστε να προωθεί την “εκμετάλλευση” των γυναικών.

Εφόσον λοιπόν ισχύει το δεύτερο, τότε προφανώς πρέπει να κρίνουμε το πνεύμα που διακατέχει την τελευταία.

Το οποίο όμως εκ των πραγμάτων δεν είναι δυνατόν να θεωρείται πατριαρχικό, καθ’ότι εκείνο που διακρίνει την Πατριαρχία ως προς τις γυναίκες και γενικότερα τις έμφυλες σχέσεις, είναι η συζυγική πίστη, η καταδίκη της πορνείας και της μοιχείας και η απαξίωση κάθε έκφυλης και ηδονιστικής συμπεριφοράς και στάσης ζωής, έστω και με καταπίεση των ελευθέριων “πνευμάτων” μεταξύ ημών.

Δεν υπάρχει ούτε μία σύγχρονη πατριαρχική κοινωνία -βλέπε ισλαμική- που να κανονικοποιεί ανάλογες συμπεριφορές, παρά μάλλον τις διώκει άτεγκτα.
Και δεν υπήρξε προφανώς ποτέ ανεχόμενη τέτοιες στάσεις η πρότερη παραδοσιακή χριστιανοκεντρική ελληνική.

Οι φεμινίστριες λοιπόν, και εφόσον ήταν δίκαιες, θα έπρεπε να κρίνουν το πραγματικό πνεύμα της κοινωνίας μας, που δεν είναι άλλο από την αμφισβήτηση κάθε παραδοσιακής δομής, την ασύστολή σεξουαλική χειραφέτηση γυναικών και ανδρών, την εκθήλυνση των ανδρών προστατών τους και την πάση θυσία επίτευξη της ευμάρειας.

Που σημαίνει προφανώς την καταδίκη του ίδιου του κινήματός τους και της συνολικής μηδενιστικής κουλτούρας στην οποία υπάγονται.

Και εφόσον λογικότατα δε θα καταδικάσουν ποτέ την κοσμοθεωρία τους, απλούστατα αναπαράγουν το ψευδές πατριαρχικό αφήγημα και βαθαίνουν ακόμη περισσότερο το χάσμα των δύο φύλων που έχουν καλλιεργήσει.

• 
  Χαοτικές Εκλογές
• 
  Αρχεία Επστάιν
• 
  Ηθική χωρίς Θεό

Που ίσως όμως αποτελεί ευκαιρία για εμάς να επανεκτιμήσουμε τις παραδοσιακές πατριαρχικές μας αξίες.

Ίσως δηλαδή, ο κίνδυνος χαρακτηρισμού της κάθε στάσης μας απέναντι σε γυναίκες, ως σεξιστικής, να μας οδηγήσει εκ των πραγμάτων σε αναθεώρηση του τρόπου με τον οποίο προσεγγίζουμε αυτές και ανάλογα να εξαναγκάσουμε και εκείνες σε μία ηθική “συστολή” και επανεκθήλυνση.

Ίδωμεν.

Η Συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να ακυρωθεί.

The post Η Υποκρισία του “μι του” appeared first on Conserva.

Αυτή λοιπόν ήταν η πολυαναμενόμενη βοήθεια και συμπαράσταση στην Ελλάδα και την Κύπρο, από την Ε.Ε., τη Γερμανία και φυσικά την πολύ αγαπητή στο ελληνόφωνο σύστημα παραπληροφόρησης και την κυβερνώσα παράταξη, γαλλική προεδρία, η οποία απ’ ότι φαίνεται ξεπληρώνει τις επικείμενες αμυντικές συμφωνίες της με τη χώρα μας, με μερικά σχετικά σκληρά ”τιτιβίσματα” στο διαδίκτυο και μία σχετικά σκληρή διακοίνωση της άτυπης συνόδου κορυφής της Μεσογείου.

Άλλη μία δηλαδή από τις μεγάλες διπλωματικές επιτυχίες της τωρινής ελληνικής κυβέρνησης, εκκινώντας από την υπογραφή του διαβόητου και άκυρου τουρκολυβικού μνημονίου-το οποίο και θα πρέπει να ακυρώνουμε απ’ότι φαίνεται επί δεκαετίες-, συνεχίζοντας με τη μη καταδίκη, ούτε καν τη διακοπή της χορηγίας της Τουρκίας για τη Λαθρομετανάστευση, για την άνανδρη πολιορκία των ελληνικών συνόρων με άμαχους υπηκόους τρίτων χωρών, τη μη λήψη κανενός αντιποίνου από τη Διεθνή Κοινότητα για την βέβηλη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, τη μειοδοτική τμηματική οριοθέτηση της Α.Ο.Ζ. με την Αίγυπτο, προς ακύρωση και πάλι του ”άκυρου” τουρκολυβικού μνημονίου, τη μη ουσιαστική επέμβαση καμίας δύναμης του Κόσμου έναντι της παράνομης σεισμικής έρευνας του Ορούτς Ρέις στο Καστελόριζο και φθάνοντας προ κάποιων ημερών στην διπλωματική και ουσιαστικά πολιτική εγκατάλειψη της τουρκόφιλης Αρμενίας έναντι των τουρκικών αρπακτικών.

Δε μπορώ να πω αγαπητοί φίλοι πως νιώθω και ιδιαίτερα νικητής με την όλη αυτή διπλωματική στρατηγική και πορεία, ούτε και πολύ αισιόδοξος βάσει αυτής, για τον υπόλοιπο διπλωματικό βίο της παρούσας κυβέρνησης.

Λαμβάνοντας δε υπόψη το απίστευτο ”ξέπλυμα” της από τα δωροδοκημένα από αυτήν βοθρομέσα της χώρας και ιδίως τις απίστευτες προτάσεις υποχώρησης σε αυτά, από γνωστούς ελληνόφωνους ”λαγούς”, που φθάνουν πλέον ακόμη και στο απίστευτο σημείο της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου-προς εξωραισμό προφανώς μιας πιο μετριοπαθούς υποχώρησης και ήττας-υποψιάζομαι και καταλαβαίνω πως οδεύουμε σε δεδομένη μειοδοσία, υπό τη μορφή ”συνδιαχείρισης” της Α.Ο.Ζ. μας με τους Τούρκους, ιδίως στοπ Καστελόριζο.

• 
  Δεν την σκότωσε η Πατριαρχία…
• 
  Χαοτικές Εκλογές
• 
  Φρίκη στη Βρετανία: Ομόφυλο ζευγάρι κακοποίησε μέχρι θανάτου υιοθετημένο βρέφος

Με ότι αυτό φυσικά συνεπάγεται για τη στρατηγική αξία της χώρας και τη θαλάσσια συνέχειά της με την Κύπρο.

Οὐαὶ τοῖς ἡττημένοις.

Η Συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να ακυρωθεί.

The post Μηδενικές Κυρώσεις στην Τουρκία appeared first on Conserva.

Καταρχάς και ιδίως για εξωτερικό μη Αμερικανό παρατηρητή, η οπτική και η εμφάνιση ήταν σαφώς υπέρ Τραμπ. Για τον μέσο Έλληνα, που δεν έχει ακούσει σχεδόν τον Μπάιντεν, πόσο μάλλον να τον βλέπει να βγαίνει από το υπόγειο του -καθώς του αποκρύπτεται συστηματικά από τα εδώ ελληνόφωνα φερέφωνα του Σι Εν Εν- η εμφάνιση Μπάιντεν θυμίζει ανοιακό τρόφιμο γηροκομείου και οργισμένο και κακομοίρη ηλικιωμένο θείο. Σίγουρα πάντως, όχι δυναμικό και συγκροτημένο χειριστή πυρηνικού οπλοστασίου και διαπραγματευτή έναντι του Πούτιν και του Σι Ζι Πινγκ…

Στον μέσο Αμερικανό όμως, που είναι πλέον εξοικειωμένος με τα όπτικς και τις συμπεριφορές των δύο υποψηφίων, θα προκαλούσε εντύπωση μόνο μία κατάρρευση, σαλιάρισμα ή και νοητική διάλειψη του Τζο Μπάιντεν, η οποία άλλωστε αποτελεί και το κύριο παραπολιτικό θέμα των εκλογών.

Από την άποψη αυτή λοιπόν, ο Τζο Μπάιντεν μάλλον βγαίνει σχετικά αλώβητος από το πρώτο ντιμπέιτ, καθότι μπόρεσε να έχει τις περισσότερες φορές συνεκτικές απαντήσεις, αν και όχι ιδιαίτερα σχετικές με τις ερωτήσεις και ιδίως ειλικρινείς-όπως στη μη καταδίκη των Αντίφα και κυριότερα στο αν θα επεκτείνει αριθμητικά το σώμα του Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας, αλλάζοντας έτσι τις ισορροπίες του-. Μάλλον δε, ”έχασε τη μπάλα” όταν στριμώχτηκε από τον Πρόεδρο ως προς τα πάρτι εκατομμυρίων του γιου του Χάντερ, από αποδεδειγμένα ντιλ και εκβιασμούς με Ρώσους και Κινέζους ολιγάρχες.

Είναι όμως τιμητικό για εκείνον, πως εν αντιθέσει με κάθε πρότερο υποψήφιο των Δημοκρατικών, δεν προσπαθεί να ικανοποιήσει τους πάντες και κάνει μάλλον σαφές, πως ο μέσος Αμερικανός πρέπει να αναμένει φοροκαταιγίδα σε περίπτωσης νίκης του…

Σημαντική εντύπωση παρεμπιπτόντως, προκάλεσαν οι συνεχείς ύβρεις του Τζο στον Πρόεδρο και η επίμονη αποφυγή οπτικής επαφής με αυτόν, που μάλλον αποτελούν ακραία αποτυχημένη τακτική εμφάνισής του ως κυριάρχου…

Ο Πρόεδρος από την άλλη, αν και σαφώς ανώτερος και στην ουσία των απαντήσεων και κυρίως στο ύφος και την άνεσή του, δεν κατάφερε να ”στριμώξει” αποφασιστικά τον αντίπαλο του, παρά τις πλείστες ευκαιρίες που του δόθηκαν. Ο Ντόναλντ Τραμπ, κατά την προσφιλή του συνήθεια, παρασυρόταν συνεχόμενα σε αυτοσχέδιους μονολόγους και δεν εξέθετε τις άπειρες αντιφάσεις του Τζο και των Δημοκρατικών. Επίσης, εμφανίστηκε αδύναμος ως προς τις ερωτήσεις περί κλιματικής αλλαγής, της καταδίκης υποτιθέμενων Λευκών τρομοκρατικών οργανώσεων και της εμφάνισης της φορολογικής του δήλωσης· κάτι όμως που μπορεί να ερμηνευθεί και ως μη θέληση υποταγής στην πολιτική ορθότητα, για την οποία άλλωστε ξεχωρίζει σταθερά.

Ως προς τον συντονιστή της συζήτησης στο υποτιθέμενα φιλοτραμπικό, αλλά επί της ουσίας εταιρικό συστημικό Φοξ, Κρις Γουάλας, αυτός, όπως προβλεπόταν από τους υποψιασμένους βάσει και της συνεχόμενα αμφίθυμης στάσης του απέναντι στον Πρόεδρο, είχε ρόλο μάλλον ρόλο βοηθητικού αντιλογητή του Προέδρου, καθώς τον διέκοπτε συνεχόμενα και εν τη ρήμει του λόγου και παράλληλα δεν πίεζε ανάλογα τον Τζο Μπάιντεν ως προς τις κύριες προσωπικές μομφές έναντι αυτού, το σκάνδαλο δηλαδή στο οποίο εμπλέκεται ο γιος του και φυσικά την κατάσταση της υγείας του-σημειωτέο πως έχει αρνηθεί να κάνει τεστ νοητικής ικανότητας προ των εκλογών…-. Συμπεριφορά που καταδεικνύει άλλη μία φορά, πως το Φοξ αποτελεί ελεγχόμενη αντιπολίτευση ή καλύτερα προσπάθεια μετριασμού και ελέγχου της αντιδραστικής μερίδας του αμερικάνικου λαού.

Καταληκτικά και ιδίως για τους οπαδούς των δύο υποψηφίων, το ντιμπέιτ είναι να σαν να μην έγινε ποτέ.

Ο Πρόεδρος Τραμπ δεν κατάφερε ”νοκ άουτ” η έστω ”νοκ ντάουν” του αντιπάλου του και ο Τζο Μπάιντεν κατόρθωσε να μην καταρρεύσει, που όμως ήταν το ζητούμενο για εκείνον.

Το δεύτερο ντιμπέιτ αναμένεται μακράν πιο ενδιαφέρον και ζωηρό, πόσο μάλλον εφόσον οι αντίπαλοι έχουν πλέον σαφή γνώση των αδυναμιών της άλλης πλευράς.

Οψόμεθα.

Ζήτω ο γκοντ Έμπερορ.

Η Συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να ακυρωθεί.

The post Η ανάλυση του πρώτου ντιμπέιτ Τραμπ-Μπάιντεν appeared first on Conserva.

Η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν βρίσκονται λοιπόν για πολλοστή φορά στα πρόθυρα του πολέμου.

Μήλον της Έριδος η αρμενόφωνη ορεινή περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, η πρότερα τμήμα της Σοβιετικής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν -μία από τις πολλές εθνοδιχαστικές εδαφικές αλχημείες της Σοβιετίας- και νυν και μετά τον αζεροαρμενικό πόλεμο του 1988-94, η τύποις ανεξάρτητη και μη αναγνωρισμένη Δημοκρατία του Αρτσάχ, αλλά επί της ουσίας τμήμα της Αρμενίας.

Μία κατοχή εδάφους, που μπορεί να φαντάζει ιστορικά και πολεμικά δίκαιη, εντούτοις και λόγω ακριβώς της φύσεως του Διεθνούς Δικαίου, ενισχύει σαφέστατα τα αιτήματα ανάκτησης του χαμένου.

Όχι βέβαια πως κάτι τέτοιο συγκινεί και κινητοποιεί προς συμβιβασμό τους Αρμένιους, οι όποιοι έχοντας βαθιά χαραγμένη την εμπειρία της τουρκικής “τιμής” και της ουσιαστικής αδιαφορίας του διεθνούς παράγοντα απέναντί τους, λειτουργούν ξεκάθαρα αυτοσυντηρητικά και ρεαλιστικά, εμμένοντας στις θέσεις τους και εξοπλιζόμενοι κατά το δυνατό και σύμφωνα με τις πενιχρές οικονομικές τους δυνατότητες.

Ούτε όμως έχουν περιοριστεί και οι Αζέροι στους όποιους ιδεαλισμούς του Διεθνούς Δικαίου, παρά εξοπλίζονται συστηματικά και σε πολύ πιο εντατικούς ρυθμούς από τους Αρμένιους, υποβοηθούμενοι προφανώς από τον τεράστιο πετρελαϊκό πλούτο της χώρας τους και της συνεχή δημογραφική και γενικότερη ανάπτυξη της.

Που είναι άλλωστε και ο κινητήριος μοχλός της όλης και η ουσία της όλης αντιπαράθεσης.

Η συνεχής μεγέθυνση δηλαδή του Αζερμπαϊτζάν ως δύναμης και οικονομικού μεγέθους έναντι της φτωχής και ολιγάνθρωπης Αρμενίας, που νομοτελειακά μεταφράζεται σε μετατόπιση και του γεωπολιτικού ”κέντρου βάρους” στην περιοχή, όπως επίσης και σε πιεστική ανάγκη επέκτασης του ζωτικού χώρου των Αζέρων.

Μια κατάσταση, που πέραν των άλλων πολιτισμικών και ιστορικών ομοιοτήτων, αποτελεί σαφέστατη αναλογία και για τη σχέση Ελλάδος-Τουρκίας και ζοφερό ίσως προμήνυμα, για το πως θα καταλήξει η αναπτυξιακή και εξοπλιστική ιδίως ανισορροπία των δύο χωρών, στο όχι και πολύ μακρινό μέλλον.

Με απλά λόγια, οι Αζέροι έχοντας όλο και διευρυνόμενο εξοπλιστικό και δημογραφικό πλεονέκτημα, θα επιδιώκουν όλο και πιο εντατικά την ανάκτηση του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, τη στιγμή που οι Αρμένιοι θα εξαρτώνται όλο και περισσότερο από τη ρωσική προστασία και στρατιωτική βοήθεια, προκειμένου να διατηρούν μια οριακή ισορροπία.

Κάτι που μας φέρνει και στο άλλο ουσιώδες κομμάτι της διένεξης, που δεν είναι άλλο από τα διαπλεκόμενα συμφέροντα της Ρωσίας και της Τουρκίας στην περιοχή.

Η Ρωσική Ομοσπονδία, ούσα διάδοχος πολιτικά της Ε.Σ.Σ.Δ., επιδιώκει σταθερά τη διατήρηση και την ανάκτηση εν μέρει της επιρροής της στην ευαίσθητη για την άμυνα της και πλούσια σε μαύρο χρυσό, ταραχώδη περιοχή του Καυκάσου. Και προς το σκοπό αυτό επιδίδεται σε μία πραγματικά σχοινοτενή πολιτική εξισορρόπησης των επιδιώξεων των πρώην Σοβιετικών Δημοκρατιών ή τουλάχιστον εκείνων, που δεν έχουν ξεκάθαρα καταστεί ανταγωνιστικές (βλέπε Γεωργία).

Ανάλογα λειτουργεί και στην περίπτωση του διπόλου Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν, όπου καθόλου συγκρουσιακά δεν αντιλαμβάνεται το δεύτερο, παρά ως απαραίτητο κρίκο της διατήρησης της ειρήνης στην περιοχή και σημαντικό φυσικά οικονομικό εταίρο.

Επί της ουσίας οι Ρώσοι λειτουργούν ως αναγκαίοι προστάτες της Αρμενίας, διατηρώντας έτσι μία σταθερή στρατιωτική παρουσία στο Νότιο Καύκασο και πλησίον της Τουρκίας και παράλληλα προσπαθούν να ισοσταθμίζουν κατά το δυνατό την επιρροή της τελευταίας και κάθε άλλης δύναμης του Κόσμου στο Αζερμπαϊτζάν.

Ισορροπία που οι Τούρκοι λογικότατα προσπαθούν να διαταράξουν, επενδύοντας κύρια στην εθνολογική και πολιτισμική τους συγγένεια με τους Αζέρους και στην πάγια διάθεση τους, εξάλειψης του αρμενικού στοιχείου από την περιοχή, λειτουργώντας παράλληλα και ως σταθερός αποσταθεροποιητής της ρωσικής ισχύος, χάριν δυτικών και όχι μόνο συμφερόντων.

Συν τοις άλλοις, οι Τούρκοι πλέον χρησιμοποιούν τους Αζέρους και ως μέσο πίεσης και συναλλαγής έναντι της Ρωσίας, για το αντίστοιχο τουρκορωσικό μέτωπο στη Συρία. Αποκτούν δηλαδή διαπραγματευτικά χαρτιά-ενόψει πιθανώς και μίας τελικής διαιτησίας του Συριακού Εμφυλίου-για τη διατήρηση των επισφαλών θυλάκων που διατηρούν εντός της συριακής επικράτειας και της προστασίας ειδικότερα του ”αντάρτικου” Ιντλίμπ, απειλώντας τη Ρωσική Ομοσπονδία και με κλιμάκωση του Καυκάσιου συνόρου της.

Ένα ακόμη δηλαδή από τα πολλά επεισόδια της ταραχώδους και επισφαλούς συμμαχίας των δύο χωρών, που ίσως όμως και τελικά ατσαλώνουν τη σχέση τους, μέσω των συνεχόμενων συνεννοήσεων και συμβιβασμών τους.

• 
  Χαοτικές Εκλογές
• 
  Αρχεία Επστάιν
• 
  Ηθική χωρίς Θεό

Εν τέλει δεν πρέπει να αποκλείουμε και την εμπλοκή και υπομόχλευση της αντιπαράθεσης κατά περίπτωση, από πλευράς Η.Π.Α. και δευτερευόντως του Ισραήλ, στα πλαίσια του γενικότερου ανταγωνισμού τους με τη Ρωσία. Ισραήλ δε ειδικότερα που αποτελεί και έναν από τους κύριους προμηθευτές του Αζερμπαϊτζάν και συγκεκριμένα σε υψηλής τεχνολογίας οπλισμό, που δύσκολα παρέχεται από τη Ρωσία, προκειμένου να μη διαταράσσεται αποφασιστικά η ισορροπία.

Όπως και να έχει, ένα είναι σίγουρο. Πως η Ελλάς είναι παντελώς απούσα από μία σύγκρουση που την αφορά άμεσα, καθώς συναρτάται με την ύπαρξη μίας ανταγωνίστριας της Τουρκίας και συνεπώς δυνητικής ελληνικής συμμάχου, που μάλιστα έχει κοινό σχεδόν δόγμα με αυτήν.

Απουσία της χώρας μας, που όπως και στην περίπτωση της απάθειας ως εχθρότητα προς την άλλη και ακόμη μεγαλύτερη εχθρό της Τουρκίας, Συρία, καταδεικνύει την πλήρη έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού του ελληνικού κράτους-αν αυτός υπήρξε ποτέ πριν και την ουσιαστική στρατηγική παραίτηση των ελληνικών πολιτικών και οικονομικών ελίτ έναντι της γείτονας.

Απαιτείται από χθες άμεση διπλωματική και όχι μόνο στήριξη της φιλικής και αντιτουρκικής Αρμενίας και παράλληλα έμμεση διάρρηξη της στενής σχέσης Τουρκίας και Ρωσίας!

Ζήτω η Αρμενία!

Ζήτω ο Αρμενικός Στρατός!

Η Συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να ακυρωθεί.

The post Τι πραγματικά συμβαίνει στην Αρμενία appeared first on Conserva.

Όπως λογικά θα έχετε αντιληφθεί αγαπητοί φίλοι, τον τελευταίο καιρό και με αφορμή ιδίως την πρόσφατη πανωλεθρία της χώρας μας στο Καστελόριζο, αυξάνονται ανησυχητικά οι οι σειρήνες, προς συνομιλίες και διαπραγματεύσεις με την εθνική εχθρά.

Το πιο ανησυχητικό όμως της υπόθεσης, είναι πως τη διάθεση και ίσως και πρόθεση αυτή, μοιράζεται και η κυβέρνηση του τόπου, όπως ξεκάθαρα επαναλαμβάνει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός της χώρας, δια συνεχόμενων αναφορών και προσκλήσεών του στη γείτονα.

Ανακύπτει λοιπόν αυτομάτως και λογικότατα η απορία, ποιος ο στόχος και ο σκοπός της ενδεχόμενης διαπραγμάτευσης και ακολούθως, αν οι περιστάσεις ευνοούν την ολοκλήρωση και επίτευξη του στόχου αυτού.

Καταρχάς, αν ο σκοπός είναι απλά η επίλυση των προβλημάτων μας με την Τουρκία με οποιοδήποτε κόστος και στη βάση μιας αλτρουιστικής και μη ανταγωνιστικής στάσης ως προς τον περίγυρο μας, τότε προφανώς οποιαδήποτε συγκυρία φαντάζει απολύτως ταιριαστή για το συγκεκριμένο σκοπό. Πόσο μάλλον μια περίοδος συνεχόμενης επιθετικότητας της Τουρκίας και νευρικότητας ημών, οπότε και μπορούν να ταυτιστούν και να αλληλοκαλυφθούν η διεθνιστική αυτοκτονικότητα με το φόβο.

Χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει, πως το αποτέλεσμα ενός τέτοιου διαπραγματευτικού πνεύματος, θα είναι θετικό και ευκταίο για την Ελλάδα, όπως έδειξε και η πρόσφατη και ανάλογη ”διαπραγμάτευση” για τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Αν από την άλλη ο σκοπός είναι η απλή εξαγορά της ησυχίας μας, μέσω της ικανοποίησης κατά το δυνατό των ληστρικών διαθέσεων των Τούρκων, τότε αυτό προφανώς πρέπει λογίζεται ως κρατική αυτοχειρία, που δεν πρόκειται να ανακόψει την τουρκική επιθετικότητα, παρά μάλλον θα την ενισχύσει, καθώς θα παραχωρήσει στην Τουρκία περαιτέρω εχέγγυα προς γιγάντωση της και φυσικά θα καταστήσει δεδομένη την μελλοντική υποχωρητικότητα μας, σε κάθε ανάλογη απαίτηση των γειτόνων.

Αν τελικά και όπως ελπίζουμε ως νοήμονες και πατριώτες Έλληνες, ο σκοπός είναι η μέγιστη δυνατή εμπέδωση και αναγνώριση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, τότε καταφανέστατα ομιλούμε για τη χειρότερη δυνατή χρονική στιγμή!

Γιατί πολύ απλά, σερνόμαστε στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων υπό καθεστώς εχθρικής πίεσης, και κυρίως, κατόπιν υποχώρησής μας ως προς το κύριο αντικείμενο των ενδεχόμενων συνομιλιών, που δεν είναι άλλο από την Α.Ο.Ζ. του Καστελόριζου!

Και περί αυτού δε χωρά καμία αμφιβολία, όση φαντασιόσκονη και να σας ρίχνουν τα σταλινοκάναλα της χώρας!

Τουρκικό ερευνητικό σκάφος, με τη συνοδεία του μισού τουρκικού στόλου, έπλεε ανεμπόδιστα επί δύο εβδομάδες και έκανε συνεχόμενα σεισμική έρευνα σε ύδατα διεκδικούμενα από την Ελλάδα και άνωθεν της υφαλοκρηπίδας της νήσου Μεγίστη!

Η Τουρκία δηλαδή, φέρθηκε φανερά και πανηγυρικά, ωσάν η θαλάσσια αυτή έκταση να αποτελεί δική της αποκλειστική οικονομική ζώνη και η Ελλάς το μόνο που έπραξε σε ανταπόδοση, ήταν να διαλαλήσει και να διατυμπανίσει διεθνώς, πως δε μπορεί η ίδια να νουθετήσει τη γείτονά της και επί της ουσίας να επιβάλλει τα κυριαρχικά της δικαιώματα!

Και κράτος που δε συνοδεύει τις απαιτήσεις του με την ισχύ του, και ακόμη χειρότερα, αφήνει ατιμώρητη την ένοπλη αμφισβήτηση αυτών, είναι απίθανο να επιβάλλει το μέγιστο δυνατό των κυριαρχικών του δικαιωμάτων σε επίσημες διαπραγματεύσεις!

1+1=2.-

Θα μου αντιτείνουν βέβαια ”ρεαλιστές”, πως άλλο χωρικά ύδατα και άλλο Α.Ο.Ζ.. Άλλο εθνική κυριαρχία και άλλο κυριαρχικά δικαιώματα.

Δε θα διαφωνήσω. Όπως όμως δε θα διαφωνήσουν και εκείνοι θαρρώ, πως η αποκλειστική οικονομική εκμετάλλευση μιας θαλάσσιας ζώνης, μεταφράζεται άτυπα και εμμέσως σε προβολή ισχύος και κυριαρχίας, όπως και ότι το απώτατο άκρο της ελληνικής Α.Ο.Ζ. και ουσιαστική η απώλεια αυτής, θα έχει τραγικές συνέπειες ως προς τη θαλάσσια συνέχεια του Ελληνισμού.

Σε όσους δε έχουν διάθεση ”δίκαιης” συναλλαγής και μοιρασιάς με τον εθνικό εχθρό, θα τους πω, πως όταν ο Τούρκος φανεί δίκαιος και αποχωρήσει από την Κύπρο, αναγνωρίσει τη γενοκτονία του Μικρασιατικού Ελληνισμού και τηρήσει στο ακέραιο τη Συνθήκη της Λωζάννης, τότε και μόνο τότε θα φανώ ”δίκαιος” απέναντι του!

Καταληκτικά λοιπόν-και εφόσον φυσικά υπάρξουν επίσημες διαπραγματεύσεις σε αυτήν την περίοδο εντάσεων και υποχώρησης-οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια σε εθνική μειοδοσία, η οποία βάσει των περιστάσεων και στάσεων, δε φαντάζει απίθανο να είναι και προσχεδιασμένη ή έστω αποδεκτή από τις πολιτικές μας ελίτ.

Οψόμεθα.

Η Συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να ακυρωθεί και η συμφωνία για το Καστελόριζο να μην υπογραφεί ποτέ!

The post Όχι στο διάλογο με την Τουρκία! Όχι στην εθνική μειοδοσία! appeared first on Conserva.

Μην πέφτετε συνεχόμενα στην παγίδα των μέσων παραπληροφόρησης και των συστημικών πολιτικών της χώρας, ως προς τον Πρόεδρο της γείτονας!

Δεν είναι δικτάτορας! Δεν είναι κληρονομικός μονάρχης! Δεν είναι σουλτάνος και χαλίφης!

Είναι νόμιμα και συνεχόμενα εκλεγμένος Πρόεδρος και πρότερα Πρωθυπουργός της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας της Τουρκίας! Και μάλιστα, επιζών και νικητής, καθολικά σχεδόν αποδοκιμασμένου από τον τουρκικό λαό, στρατιωτικού πραξικοπήματος!

Που σημαίνει, πως η πλειοψηφία του τουρκικού λαού προτιμά και τιμά τις επεκτατικές και ανθελληνικές πολιτικές του, όπως άλλωστε και των υπόλοιπων κύριων κομμάτων της τουρκικής Βουλής, που συναγωνίζονται την Κυβέρνηση και την Προεδρία, ως προς τις ακραία ανθελληνικές και επεκτατικές ρητορικές.

Και αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο το μιντιακό ιδίως σύστημα της χώρας μας, σχετίζει κάθε τι συγκρουσιακό, ως προς τις σχέσεις των δύο χωρών, με έναν αλαζόνα και μεγαλομανή υποτιθέμενα ”σουλτάνο” και όχι με τη διαχρονική και σταθερά αναθεωρητική πολιτική της γείτονας: ώστε να μη νοήσει ο ελληνικός λαός, πως ο λαός της γείτονας είναι ορκισμένος εχθρός του και διεκδικών το ζωτικό του χώρο και συνεπώς να αποφεύγεται συνεχόμενα μια εκ των πραγμάτων και εκ της ανάγκης, ανταγωνιστική αφύπνιση και ανάταξη των Ελλήνων.

Με απλά λόγια, να ελπίζουμε ως Έλληνες σε μία απλή αλλαγή προσώπων την τουρκική Εξουσία, που υποτιθέμενα θα επιτρέψει στους φαντασιακά φίλους λαούς να συνυπάρξουν εν αρμονία και καλή γειτονία και η οποία παράλληλα θα δικαιολογεί την καμουφλαρισμένη πίσω τον ιδεαλισμό του Διεθνούς Δικαίου, μόνιμη υποχωρητικότητα των ελληνικών κυβερνήσεων.

Ωσάν να έχουν πάψει οι χαώδεις πολιτισμικές διαφορές μεταξύ Τούρκων και Ελλήνων!

Ωσάν να έχει υπάρξει αμοιβαία προσπάθεια επούλωσης πληγών αιώνων!

• 
  Δεν την σκότωσε η Πατριαρχία…
• 
  Χαοτικές Εκλογές
• 
  Φρίκη στη Βρετανία: Ομόφυλο ζευγάρι κακοποίησε μέχρι θανάτου υιοθετημένο βρέφος

Και ωσάν οι σχέσεις των κρατών και των εθνών να προκύπτουν από ιδεαλισμούς και ψευδοανθρωπισμούς και όχι από τα σταθερά συμφέροντα αυτών!

Μην ακούγετε τις σειρήνες της ηττοπάθειας και του ”ρεαλισμού”.

Ο εχθρός είναι οι Τούρκοι, όχι ο Ερντογάν!

Η Συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να ακυρωθεί.

The post Ο εχθρός είναι οι Τούρκοι, όχι ο Ερντογάν! appeared first on Conserva.

-Έχουμε 200 καινούργια κρούσματα!

-Και λοιπόν;

-Μα δεν άκουσες τι σου είπα;! 200 συνάνθρωποι μας διαγνώστηκαν με κορωνοιό!

-Σε άκουσα πολύ καλά. Σε ρώτησα και εγώ λοιπόν, τι σημαίνει αυτό.

-Μα χρειάζεται επεξήγηση;! Δεν καταλαβαίνεις πως αυτό είναι καταστροφικό;!

-Όχι, δεν το καταλαβαίνω. Γιατί πολύ απλά δε μου λέγει κάτι ένας αποκομμένος από οποιοδήποτε πλαίσιο αναφοράς, αριθμός. Πόσο μάλλον όταν αυτός αφορά ιώσεις και όχι το αποτέλεσμα ιώσεων. Γνωρίζεις σε τι μεταφράζεται ο αριθμός αυτός ως προς την υγεία και ευζωία του πληθυσμού;

-Μα οι άνθρωποι αυτοί αρρώστησαν με κορωνοιό! Δε φτάνει αυτό, ώστε να ανησυχούμε;

-Προφανώς κάθε ίωση και ασθένεια συνανθρώπων μας, αποτελεί αιτία προβληματισμού όλων μας. Προκειμένου όμως αυτές να αποτελούν μόνιμη αιτία συνολικής κινητοποίησης, αντίδρασης και εν τέλει και εκ των πραγμάτων πανικού των πάντων, θα πρέπει οι ιώσεις αυτές να μεταφράζονται σε συγκεκριμένη και προφανώς σημαντική θνησιμότητα. Γνωρίζεις πόσοι από αυτούς τους νέους 200 ασθενείς θα καταλήξουν;

-Όχι.

-Θα σου πω εγώ. Ελάχιστοι. Ίσως ούτε καν μετρούμενοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Και αυτοί ,κατά πάσα πιθανότητα, όντες υπερήλικες, πάσχοντες από παράλληλα και πολλαπλά χρόνια νοσήματα.

-Μα πως μπορείς να είσαι τόσο αναίσθητος ως προς την ανθρώπινη ζωή; Πως μπορείς και τη κατατάσσεις βάσει ηλικίας;!

-Το ίδιο αναίσθητος με εσένα, ως προς κάθε άλλη και μάλιστα πιο δεδομένη και εντατική αιτία θανάτων στην κοινωνία μας. Δε φαντάζομαι να πανικοβάλλεσαι ανάλογα για τους υπερπολλαπλάσιους νεκρούς στη χώρα μας, κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, από πλείστες άλλες αιτίες; Ως προς την ηλικία και τη γενικότερη υγεία των νοσούντων και φυσικά νεκρών, αυτή προφανέστατα λογίζεται ως σημαντική, για τη θεώρηση αυτών. Δε χρειάζεται να είσαι ακραίος υλιστής και ωφελιμιστής, για να θεωρείς πιο σημαντική την υγεία των νεότερων, έναντι εκείνων, που βρίσκονται στο λυκόφως της ζωής τους.

-Μα εδώ ομιλούμε για ακραία μεταδοτική νόσο! Οι 200 αυτοί, μπορεί να έχουν ήδη μεταδώσει τη νόσο σε διπλάσιους ή και περισσότερους ανθρώπους και αυτοί με τη σειρά τους σε ακόμη περισσότερους!

-Το γνωρίζω. Για αυτό άλλωστε και εγώ υποστήριξα πλήρως την πρώτη καραντίνα στη χώρα, καθ’ότι ήμαστε πλήρως απροετοίμαστοι και άσχετοι ως προς τον κινεζοιό. Εν αντιθέσει όμως με τότε, πλέον γνωρίζουμε τα αποτελέσματα της νόσου-ακόμη και σε καταστάσεις μηδενικής ή έστω ελάχιστης καραντίνας-, έχουμε οργανώσει τις πολιτείες μας και ιδίως τα συστήματα υγείας μας και κυρίως ζούμε σε κοινωνίες ακραία κινητοποιημένες, ως προς τη αυτοσυντήρηση και τον αυτοέλεγχο των πολιτών τους. Μπορώ λοιπόν και δε πανικοβάλλομαι τόσο εύκολα, πόσο μάλλον, με πολύ μικρότερες πλέον εξάρσεις της επιδημίας.

-Μα τι είναι αυτά που λέγεις! Δε βλέπεις πόσο αυξάνονται συνεχόμενα τα κρούσμα και οι νεκροί διεθνώς;!

-Καταρχάς, με αφορά κυρίαρχα και πάνω από όλα, το τι συμβαίνει στην Ελλάδα. Και αυτή, επί της ουσίας, δε χρειάζεται να ανησυχεί ιδιαίτερα, ως προς το τι συμβαίνει στο εξωτερικό, εφόσον διατηρεί τα σύνορα της κλειστά ή έστω ακραία ελεγχόμενα. Τώρα ως προς την αύξηση των κρουσμάτων και νεκρών διεθνώς, αυτή οφείλεται ξεκάθαρα και με την εξαίρεση των Η.Π.Α., στην καθυστερημένη εξάπλωση της νόσου στον αναπτυσσόμενο και Τρίτο Κόσμο, όπου και κατοικεί το μέγιστο μέρος των 7.800.000.000 κατοίκων του Πλανήτη. Ας προσπαθούμε και εμείς οι ίδιοι και παρά την μισθωμένη κινδυνολογία των μέσων παραπληροφόρησης, να θέτουμε τους αριθμούς στο σωστό πλαίσιο αναφοράς.

-Οπότε τελικά δεν ανησυχείς καθόλου για τον κίνδυνο που συνιστά ο κορωνοιός!

-Προφανώς και τον λαμβάνω σοβαρά υπόψη. Καταλαβαίνω όμως, πως αυτός δε μπορεί να καθορίζει αέναα τη ζωή μας και να αναστέλλει μόνιμα κάθε δραστηριότητά μας, στο άκουσμα της παραμικρής αύξησης των κρουσμάτων, ακόμη και των νεκρών λόγω αυτών. Πρέπει επιτέλους να αποδεχτούμε πως η ασθένεια θα προκαλεί ένα δεδομένο και προβλέψιμο αριθμό θανάτων ετησίως. Πρέπει δηλαδή να παύσουμε να αντιμετωπίζουμε τη νόσο ως κάτι έκτακτο, καθώς διαφορετικά δε θα είναι καθόλου έκτακτη η συνολική μας ευμάρεια και ευζωία, λόγω των συνεχόμενων οικονομικών υφέσεων.

Εν τέλει αγαπητέ φοβισμένε μου συνΈλληνα, βρίσκεσαι νοητικά και πρακτικά, μεταξύ της Σκύλλας των ”ειδικών” και δημοσιογράφων, που ηδονίζονται από τον έλεγχο που ασκούν στην ύπαρξη σου, χάρη στον κινεζοιό και της Χάρυβδης των υπερευαίσθητων και ηθικολογικών όχλων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, που έχουν ως πατέρα, μητέρα και λύτη κάθε γρίφου της ζωής τους, την κρατική παρέμβαση και εν προκειμένω αυταρχικότητα.

Κόψε λοιπόν επιτέλους τον ομφάλιο λώρο της νόησης σου και αντιλήψου τα όσα ακούγεις στο κουτί ως προς τον κινεζοιό, ως αυτό που πραγματικά είναι: μία αδρά πληρωμένη, μονομερή και μονόπλευρη αφήγηση της πανδημίας, με αποκλειστικό στόχο, την αποδοχή από εσένα, κάθε αναστολής των ελευθεριών και των οικονομικών σου δραστηριοτήτων, που θα κρίνει απαραίτητη η Κυβέρνηση, προκειμένου να ικανοποιεί τα ακραία φοβικά στοιχεία της κοινωνίας και να μειώνει κατά το δυνατό και προς πολιτικό της όφελος τον άμεσο και εμφανή αριθμό των θυμάτων.

• 
  Δεν την σκότωσε η Πατριαρχία…
• 
  Χαοτικές Εκλογές
• 
  Φρίκη στη Βρετανία: Ομόφυλο ζευγάρι κακοποίησε μέχρι θανάτου υιοθετημένο βρέφος

Ως προς τα μακροπρόθεσμα και δυνητικά πολλαπλάσια θύματα της οικονομικής ανέχειας, που αυτή η πολιτική προκαλεί, αυτά ούτως ή άλλως θα ξεχαστούν στο λαβύρινθο των δημόσιων στατιστικών και της μιντιακής συσκότισης.

Η Συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να ακυρωθεί.

The post Μία συζήτηση για το δεύτερο κύμα του κορωνοϊού appeared first on Conserva.

Απ’ότι θα έχετε παρατηρήσει και εσείς, πληθαίνουν συνεχόμενα φωνές υπέρ μίας δίκαιης υποτιθέμενα συναλλαγής και μοιρασιάς της ΑΟΖ μας με τη γείτονα, εν αντιθέσει προφανώς με τις δικές μας ”μαξιμαλιστικές” και ”μεγαλοϊδεατικές” αντιλήψεις, ως προς τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Μία άποψη, που αναφέρεται προφανώς στην άνιση σύμφωνα με το πνεύμα της λογικής και ίσως και του διεθνούς εθιμικού δικαίου, μέγιστη θαλάσσια επήρεια, που απαιτούμε και επιδιώκουμε ως κράτος για το Καστελόριζο και εν αντιθέσει και ανταγωνισμό φυσικά, με τη πολύ μεγαλύτερη απέναντι κατεχόμενη μικρασιατική ακτή· και η οποία θα μπορούσε να με βρει σύμφωνο, εφόσον ο συλλογισμός αυτός γινόταν μεμονωμένα και αποστασιωποιημένα από την πραγματικότητα των σχέσεων των δύο χώρων ή ακόμη καλύτερα και πιο πιθανά, εφόσον η τελευταία καταστεί μη ανταγωνιστική και σημαντικότερα δίκαιη.

Κάτι που προφανέστατα δε θα συμβεί ποτέ, όσο η Τουρκία είναι μόνιμα και μονόπλευρα επιθετική και αναθεωρητική, ως προς κάθε πτυχή της εθνικής μας κυριαρχίας και των κυριαρχικών της δικαιωμάτων και κυρίως αδιάφορη, ως και περήφανη, για κάθε πρότερο της έγκλημα, που δηλητηριάζει πνευματικά, αλλά και έμπρακτα τη γειτονία μας.

Λογικότατα και δικαιότατα λοιπόν, όταν η Τουρκία αποχωρήσει από την Κύπρο, όταν αποκαλύψει τους τάφους και τις δολοφονίες αμάχων και αιχμαλώτων σε αυτήν, όταν επιτρέψει στους Κωνσταντινουπολίτες, τους Ίμβριους και τους Τενέδιους να επιστρέψουν στον τόπο τους και τους αποζημιώσει για όσα κακά έπαθαν, όταν αναγνωρίσει τη σφαγή 1.000.000 Μικρασιατών και όταν τέλος πάντων λειτουργήσει ειλικρινώς και μεταμελημένα, ως πολιτισμένο κράτος και λαός, τότε και μόνο τότε, θα αποδεχθώ εγώ μία ”δίκαιη” μοιρασιά.

Μέχρι τότε, θα απαιτώ ως Έλλην και οπαδός της λογικής και της δικαιοσύνης, μηδενική υποχώρηση από τα μέγιστα δυνατά κυριαρχικά μας δικαιώματα και απαιτήσεις και αν διαφωνεί η απέναντι πλευρά, συμφωνία με αυτήν, μόνο στο τέλος του Κόσμου και αν είναι δυνατόν και μετά από αυτό!

Καθώς οτιδήποτε άλλο και με βάση την πάγια και αναλλοίωτη ληστρική στάση της γείτονας, θα αποτελεί απλά επιβράβευση αυτής και σαφέστατη πρόσκληση σε κάθε υπαρκτή, αλλά και νέα διεκδίκηση έναντι της Ελλάδος· όπως άλλωστε θα συμφωνούσε και κάθε εθνομηδενιστής, εφόσον γινόταν αναφορά, σε οποιαδήποτε άλλη υποχώρηση έναντι επιτιθέμενου, πέραν του διπόλου Ελλάδος-Τουρκίας.

Ποτέ ”χουβαρνταλίκια” με την ιδιοκτησία του Έθνους! Πόσο μάλλον όταν αυτά αφορούν τον ορκισμένο εθνικό εχθρό και το πρότυπο κράτος-ύαινα του Πλανήτη!

• 
  Δεν την σκότωσε η Πατριαρχία…
• 
  Χαοτικές Εκλογές
• 
  Φρίκη στη Βρετανία: Ομόφυλο ζευγάρι κακοποίησε μέχρι θανάτου υιοθετημένο βρέφος

Να είστε ειλικρινείς με τους άλλους και κυρίως με τον εαυτό σας και να μην συγχέετε την αδιαφορία ή και το φόβο σας, με την ηθική μεγαλοσύνη και ανωτερότητα.

Η Συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να ακυρωθεί.

The post Δίκαιη μοιρασιά, μόνο με δίκαιη και μεταμελημένη Τουρκία! appeared first on Conserva.