Σε μία εποχή που η ανθρωπότητα φαίνεται να παραπαίει κάτω από το βάρος της πνευματικής σύγχυσης και της ηθικής κατάρρευσης, η δολοφονία του Τσάρλι Κερκ αναδύεται ως μια τραγική, μα ηρωική, μαρτυρία υπέρ των αιώνιων αξιών που κρατούν όρθιες τις κοινωνίες μας: της Πατρίδας, της Πίστης και της Οικογένειας.
Εκεί που οι νεομαρξιστές υψώνουν ψευτοήρωες – ναρκομανείς, κατά συρροήν εγκληματίες, προβληματικές φιγούρες που ενδύονται υποκριτικώς τον μανδύα της επανάστασης – ο Κερκ στάθηκε ως φάρος αλήθειας, ένας άνθρωπος εμποτισμένος από την ευγένεια του Χριστού και την ακλόνητη πίστη στους θεμελιώδεις πυλώνες του πολιτισμού μας. Με λόγο κοφτερό σαν το δίκοπο μαχαίρι που περιγράφει ο Απόστολος Παύλος – «ζῶν γὰρ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ ἐνεργὴς καὶ τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον» (Εβρ. 4:12) – αποδόμησε τα κούφια επιχειρήματα των υποστηρικτών των πολυπολιτισμικών ιδεολογιών.
Αυτών που, με τις πολιτικές τους, δεν έφεραν πρόοδο, αλλά διχόνοια, κλονίζοντας τα θεμέλια των δυτικών κοινωνιών, σαν να γκρεμίζουν τον οίκο που ο Θεός έχτισε, όπως λέει ο Ψαλμωδός: «Ἐὰν Κύριος μὴ οἰκοδομήσῃ οἶκον, εἰς μάτην ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες» (Ψαλμ. 127:1).
Ο Τσάρλι Κερκ δεν ήταν απλώς ένας ακτιβιστής. Ήταν ένας πολεμιστής της ελευθεροστομίας, ένας υπερασπιστής της αλήθειας, ένας μάρτυρας που θυσιάστηκε στο βωμό των αξιών που η Αγία Γραφή υμνεί και προστατεύει. Όταν οι αντίπαλοί του, οι κήρυκες της νεομαρξιστικής αριστεράς, έμειναν χωρίς επιχειρήματα, κατέφυγαν στη βία – σφαίρες, μαχαίρια, τσεκούρια, κονσερβοκούτια, τα όπλα του σκότους που χρησιμοποιούν όσοι δεν αντέχουν το φως της αλήθειας. Μα ας θυμηθούμε τα λόγια του Κυρίου: «Μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα, τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι» (Ματθ. 10:28).
Το σώμα του Κερκ μπορεί να έπεσε, μα η ψυχή του ανυψώνεται, όπως οι ψυχές των μαρτύρων που κραυγάζουν «ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου» (Αποκ. 6:9), ζητώντας δικαίωση. Το αίμα του, όπως το αίμα των πρώτων Χριστιανών στα λιοντάρια της Ρώμης, ποτίζει το δέντρο της πίστης, και αυτό το δέντρο, όπως υπόσχεται ο Θεός, θα ανθίσει και θα καρποφορήσει: «Ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἑαυτοῦ ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν, ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ Πνεῦμα ἐκ τοῦ Πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον» (Γαλ. 6:8).
Αυτός ο άνθρωπος δεν έζησε για τον εαυτό του. Έζησε για να υπερασπιστεί την Πατρίδα, την ταυτότητα των λαών που ο Θεός έπλασε με ποικιλία και τάξη, όπως λέει η Γένεσις: «Καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὰ ἔθνη τῆς γῆς κατὰ γένος καὶ κατὰ φυλήν» (Γεν. 10:32). Έζησε για την Πίστη, που μας καλεί να στεκόμαστε όρθιοι απέναντι στις δυνάμεις του χάους, όπως ο Δαβίδ μπροστά στον Γολιάθ: «Σὺ ἔρχῃ πρὸς μὲ ἐν ῥομφαίᾳ καὶ ἐν δόρατι, ἐγὼ δὲ ἔρχομαι πρὸς σὲ ἐν ὀνόματι Κυρίου Σαβαώθ» (Α’ Βασ. 17:45).
Έζησε για την Οικογένεια, το ιερό κύτταρο της κοινωνίας, που ο Θεός όρισε ως θεμέλιο της δημιουργίας Του: «Διὰ τοῦτο καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν» (Γεν. 2:24). Και τώρα, η σύζυγός του και τα δύο του παιδιά μένουν πίσω, ορφανά από πατέρα, μα κληρονόμοι μιας κληρονομιάς που δεν φθείρεται – της κληρονομιάς ενός ανθρώπου που δεν λύγισε, που δεν συμβιβάστηκε, που δεν πρόδωσε τις αξίες του.
Κύριε των Δυνάμεων, ανάπαυσε την ψυχή του δούλου σου Τσάρλι στους κόλπους των δικαίων, εκεί όπου «οὐκ ἔστι πόνος, οὐ λύπη, οὐ στεναγμός, ἀλλὰ ζωὴ ἀτελεύτητος» (Αποκ. 21:4). Δώσε κουράγιο και δύναμη στη χήρα του και στα παιδιά του, ώστε να βαδίσουν με το κεφάλι ψηλά, γνωρίζοντας ότι ο πατέρας τους έπεσε ως μακάριος: «Μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. 5:10).
Και σε εμάς, Κύριε, δώσε την αποφασιστικότητα να συνεχίσουμε τον αγώνα του. Δεν θα φοβηθούμε, δεν θα υποχωρήσουμε, δεν θα σιωπήσουμε. Θα υψώσουμε τα λάβαρα της Πατρίδας, θα κρατήσουμε αναμμένα τα κεριά της Πίστης, θα προστατεύσουμε την Οικογένεια με κάθε θυσία. Οι εχθροί της αλήθειας μπορεί να κρατούν όπλα, μα εμείς κρατάμε την ασπίδα της πίστης και το ξίφος του Πνεύματος, όπως λέει ο Απόστολος: «Ἐνδύσασθε τὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸ δύνασθαι ὑμᾶς στῆναι πρὸς τὰς μεθοδείας τοῦ διαβόλου» (Εφ. 6:11).
Αδέλφια, ο Τσάρλι Κερκ έπεσε, μα ο αγώνας του συνεχίζεται. Ας σταθούμε όρθιοι, ας πολεμήσουμε με την ίδια φλόγα που έκαιγε στην καρδιά του. Η μάχη δεν τελείωσε – μόλις άρχισε. Και με τον Θεό στο πλευρό μας, όπως υπόσχεται η Γραφή, «ὁ Κύριος πολεμεῖ ὑπὲρ ἡμῶν» (Έξ. 14:14), η νίκη είναι βεβαία. Εμπρός, λοιπόν, στο όνομα του Χριστού, για την Πατρίδα, την Πίστη και την Οικογένεια!
